داستان و مطالعه

محمدرضا و خواهرش محدثه

یکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵ 3 دقیقه مطالعه

ساعت ۲:۱۵ نیمه شب بود که صدایِ قدمهایِ پا برهنه، در راهرویِ تاریک، من را از خوابِ سطحیام بیرون کشید.
میدانستم که محدثه است. این روزها، هر شب، همینطور می آید. بدون اینکه در را بزند، بدون اینکه کلمه ای بگوید.
فقط می آمد، کنارِ من، روی لبهیِ تخت می نشست، و سکوت میکرد.
من، محمدرضا حدودا ۳۰ ساله و خواهرم محدثه ۲۵ساله، معلمِ نقاشی، با چشمانی که همیشه چیزی را پنهان میکنند—چیزی که من، سالهاست، از دیدنش طفره میروم.
محدثه اینبار، نزدیکتر نشست.
انگار که مرزی را که خودش کشیده بود، با تنش جابجا کرد.
نفسم را حبس کردم، اما هیچ نگفتم.
انگار که با سکوت، داشت به من میگفت: «اینبار، اگر میخواهی، حرکت کن…»
دستم را، آرام، اما با لرزی که کنترلش نمیکردم، روی دستش گذاشتم.
او نه پس کشید، نه جلو آمد. فقط نگاهش را از پنجره، به صورتم چرخاند.
در آن نگاه، سوالی بود که هیچ کداممان جرأتِ پرسیدنش را نداشتیم.
با دستِ دیگر، چانه اش را گرفتم و به آرامی، به سمتِ خودم چرخوندمش.
نه حرفی زدم، نه اجازهای خواستم—چون میدانستم که هر کلمه ای، این فضا را خراب میکند.
لبهایم را روی لب هایش گذاشتم. نه بوسه ای که عاشقانه باشد، نه بوسه ای که خشن.
بوسهای که میگفت: «من میدانم، تو هم میدانی… و هیچ کداممان، قرار نیست درباره اش حرف بزنیم.»
محدثه، با چشمانی بسته، نفسش را در آن بوسه، رها کرد.
انگار که سالها، منتظرِ همین لحظه بوده—لحظهای که در آن، کلمات، کشته شوند تا بدنها، حرف بزنند.
دستم را به آرامی، زیرِ لباسِ خوابِ نازکش بردم.
پوستش، سرد بود، اما با هر لمس، گرمتر می شد—انگار که بدنش، منتظرِ همین بوده.
هیچ نگفت، هیچ نگاهِ معناداری نکرد، فقط با چشمانی بسته، نفسهایش را عمیق تر کرد.
انگشتانم، مسیرِ گردنش تا سینه هایش را، با احتیاطِ یک غریبه، و با صمیمیتِ یک برادر، دنبال کرد.
محدثه، با همان سکوت، دستش را روی دستِ من گذاشت—نه برای متوقف کردن، که برای هدایت کردن.
انگار که میگفت: «همینجا… اما آرام…»
او را به آرامی، به سمتِ خودم کشیدم.
بدنش، لرزان بود، اما نه از ترس—از سنگینیِ لحظه ای که سالها، از آن فرار کرده بودیم.
با احتیاطِ کامل، لباسِ خوابش را کنار زدم، و او، با همان سکوت، پاهایش را باز کرد—نه با جسارت، نه با شرم، فقط با پذیرشی که نمی خواست با کلمات، آلوده کند.
کیرم را، با تمامِ احتیاطی که داشتم، به آرامی، به درونِ او هدایت کردم.
محدثه، با یک نفسِ عمیق، سرش را به عقب خم کرد—نه ناله، نه کلمه ای، فقط یک نفس که میگفت «همین است».
با هر حرکتِ آرام، با هر رانشِ بیصدا، من و او، در سکوتِ اتاق، با هم حرف میزدیم—زبانی که هیچکداممان، تا به حال، به آن تکلم نکرده بودیم.
وقتی که کار تمام شد، محدثه، بدون اینکه کلمه ای بگوید، از تخت بلند شد، لباسِ خوابش را مرتب کرد، و با همان قدمهایِ پابرهنه، از اتاق خارج شد.
نه نگاهِ عقب، نه لبخندی، نه حتی یک زمزمه.
فقط صدایِ در، که به آرامی بسته شد.
و من، با بویِ بدنش که هنوز روی ملحفه ها بود، در تاریکیِ اتاق، تنها ماندم.
همان تنها چیزی که میانِ ما بود، نه کلمات، نه عشق—فقط سکوتِ شبی که هیچ کداممان، هرگز، درباره او حرف نخواهم زد.

نوشته: کامیار

اطلاعات داستان

تاریخ انتشاریکشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۵

زمان مطالعه3 دقیقه

دسته‌بندیداستان‌های سکسی

داستان‌های سکسی #برادر #تابو #خواهر

اشتراک‌گذاری داستان

پسندیدن و بازدید

تعداد بازدید11,609

دیدگاه‌ها (11)

Shahu.Baharچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

❤️آخ بهار قشنگم، بهار من،اصلی خودم… چقدر شبیه داستان زندگی من و توست…کاش تو هم شبیه محدثه میشدی برای من…کاش تو هم یک شب ب خانه ات دعوتم میکردی..شب،من و تو تنهای تنها،اتاق خوابت و در آغوش میگرفتمت و مال هم میشدیم…بهارم،انتظار بس است،میخواهمت و میدانی و میدانم ک میخواهی،پس بردار این دیوار را ،دیواری ک‌ خوب میدانی چ روزها و ماه ها ‌ و سالهاست چشم براهتم..بهارم ،میدونی چقد دوستت دارم ‌و فقط تو رو میخوام و میدونم که خودتم دوست داری باهم باشیم…. انتظار بسه بهار من ، اصلی من،تو فقط مای وایف منی و خودتم میدونی… منتظرتم بهار مهربون قشنگم .‌‌… ❤️
کارگذار_جهنمچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

گوزیدم دهنت _ نه از سر اختیار ، بلکه از سره اجبار ریدم به نوع نوشتت _ نه ازبرای این که ریدنم میآید ، بلکه از سره ریدمانی که تایپ کردی
Am_hushangچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

گو خورده،خواهر،،چون بکن زیاد دلره،،محالخ به برادر،،کس بده،،اصلا فکرشم محاله بکنه،،این فکر فقط از یه کونی و جقی بر میاد و بس
پیلتنچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

خوب بود. کاش کمی بیشتر توضیح داشت. آیا این یک شروع بود ؟
امیر۱۸چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

اومدیم سایت سکسی، داستان بخونیم ، اونم داستان سکسی خوندیم اما نه کیری بلند شد، نه تصویری خلق شد نه جقی زده شد و نه آب از کیر و کوسی اومد حتی دریغ از یک قطره!
حسن_خطریچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

نمیدونم چی بگم ولی تابو چیز خوبی نیست سعی کنید عادی سازی نکنید
mr_unstableچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

شهوانیه دیگه…
fallen_north_starچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

به درد نخور تو هر جمله سه بار تاکید کرد حرف نزده خوب لال بمیر دیگه
ی_mardچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

نه گفتی محدثه جون شوهر داشت قبلا یعنی باکره بود یا اگر نبود کی بازش کرده و کلی سوال بی جواب دیگر گذاشتی در ذهن مشعوش و حشری اهالی شهوانی،شرح کامل به یک داستان هیجان میده
mahmoud85چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

داستان نوشتی یا کصشعر بابا اینجا باید داستان بنویسی و تمام تلاش تو کنی که بقیه فکر کنند واقعی کصشعر میخوای بنویسی به بقیه بگو راهنمایت کنند سایت کصشعر
9Femboy_aچهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵

قشنگ بود فقط خیلی کتابی حرف میزنی بکش بیرون