صدایم بکن

درود و احترام این داستان یک داستان شبه حقیقی است یعنی برای جذاب تر شدن ان در ان تغییرات جز ای صورت گرفته ولی شخصیت ها و رویداد های کلی کاملا حقیقی است ٬ سبک نگارش ان به سبک ریال فانتزیست ٬ در هر حال از حوصله شما برای مطالعه ان کمال تشکر را دارم و نقد شما را پذیرا هستم.

چشم های خواب الودم را باز بسته میکنم ٬ ساعت کوکی زهوار در رفته ام با ان عقربه های کج و معوج اش روی عدد چند دقیقه مانده به هشت ایستاده است ٬ حرکت اش ارام و پر سر صداست ٬ بلند شدم ٬ تلفن ام را بر میدارم و متوجه تماس از یک دوست ٬ یک دوست قدیمی ٬ یک هم راز ٬ دیدن نامش به روی تلفن خاطراتش را برایم زنده میکند ٬ کاش روزی بهتری زنگ میزد ٬ کاش زودتر …

کمی فکر کردم سرم را بالا اوردم و دور تا دور خانه تاریک ام را مجدد وز انداز کردم ٬ احساس میکنم سرد تر است ٬ شاید چون نگران ای شدید دارم صدای در زدن مرا شوکه میکند ٬ سرم را برمیگردانم ٬ تلفن را روی میز گذاشتم .

به سمت در رفتم ٬ بسته را تحویل میگیرم اما بازش نمیکنم .

سنگین است ٬ زیاد درباره اش کنجکاو نیستم .

به اتاقم برگشتم و تلفن را بر می دارم.

خط تلفن را میگیرم.

*درود و احترام سارا عزیز

_سلام نیکان چطوری ٬ چه خبر ٬ کجایی ؟

*تهرانم

_چه خبر ؟

*بد نیستم ٬ مرسی ٬ تو چطوری

_برگشتم ایران ٬ خوبم تا دو هفته دیگه هستم فعلا

*اع چه خوب ٬ خونه خودتی یا ؟

_خونه خودمم ٬ می خوای امشب برنامه داری ؟ میخوای بیای اینجا ؟

کمی مکث کردم ٬ دقیقا میدانستم که ذهن حشرناک و جنسی او امشب تنها دنبال یک چیز بیش نیست ٬ نمیدانم چرا با این اطمینان اما ٬ کمی تعارف کردم .

*برنامه ای ندارم ٬ نه میتونم بیام یه سر بهت بزنم .

_خیلی خوب پس میبینمت سریع بیا

نمیدانستم که سوژه جق زدن ها و خاطرات کیر شق کنم را دوباره تکرار کنم یا نه ٬ سوالی پرسیدم تا جوابی بگیرم ٬ درخور

*کسی دیگه ام هست؟

_نه من خودمم بیا .

*چیزی با خودم بیارم ؟

_نه بابا نمیخواد بیا

*خیلی خب اومدم فعلا

_فعلا

تلفن را قطع کردم ٬ در اتاقم انگار بمبی منفجر شده ٬ لباس هایم را جا به جا کردم ٬ شلوار جین بگی مشکی ام را با تیشرتی سفید و طرح دارم پوشیدم دم در متوجه لکه های رنگ روی لباسم میشوم ٬ وقت نیست کیف پولم را برداشتم ٬ اسنپ ام رسید ٬ در را قفل کردم ٬ اظطراب باعث طولانی شدن ریدنم میشود ٬ شماره راننده چند بار تلفن میکند ٬ فوشی ناموسی میدهم ٬ عطر زدم کفش سفید مارک دارم را میپوشم در را غفل میکنم و اسانسور را میزنم ٬ کونم را خوب نشستم احساس میکنم کونم می خارد ٬ بی توجه به وضعیت خارش تخمی کونم به اعداد روی تابلو خیره هستم ٬ ماشین راننده به شدت بو میدهد ٬ شیشه ام را پایین میکشم ٬ هوا تازه چیزی است که چند روز است نکشیدم ٬ احساس منگی ام کم تر میشود باد صورتم را می بوسد ٬ از چهارشنبه در اتاقم ول معطل ام ٬ اثر چس هایی که در اتاقم در این مدت زدم کم کم کمرنگ تر میشود ٬ پیامی از مادرم دریافت میکنم ٬ توجهی نکرده و در را زدم.

قلبم با سرعت دیوانه واری میتپد ، صدای پا میشنوم ، چهره اش را در ذهنم تصور میکنم ، به ارش این خانه زیبای دو طبقه فکر میکنم ، دوران نوجوانی ام را به یاد میارم ، بو و مزه ها ، بوسه ها و لبخند

در باز شد اما کامل نه ، بوی عطر به مشامم میرسد ، دیوانه کنندست ، وارد شدم ، با لبخند ، از نگرانی سرخ هستم ، زیر دلم خالی میشود ، به او خیره شدم ، بغل کردم و به سمت در رفتم ، با قدم های منظبط و خجالتی ، با این قد بلندم حس جنتلمن ها را دارم ، خانه فرقی نکرده ، همه جا وسایل زیبا و انتیک ، مبل های مدرن و نرم ، گربه اش را بغل میکند ، سارا ، زیباست ، همچنان ، سینه های ولو شده زیر پیرهنش را با دقت ور انداز میکند ، گربه اش را از روی زمین بر میدارد ، تازه متوجه او شدم ، ممه اش سفید و زیر پیرهن نازکش بی نظیر است ، شومبول ام یک باره کیر میشود ، گربه را ناز میکنم و لبخندی میزنم ، کتم را در اتاق پشتی اویزان میکنم ، کاملا به هم ریخته است ، توجهی ندارم ، یک گوز محسوس در اتاق ول میدهم ، گوزم را بو‌ میکشم ، خوشبختانه بو نمیدهد ، خودم را در راه رو صاف و سوف میکنم ، در حال مکالمه هستیم ، انقدر سطحیست که به یاد نمی اورم ، روی مبل های نرم رها میشوم ، جرج به من نزدیک شد ، نازش میکنم به روی پایم ، چایم را در دست دارم ، با احتیاط می نوشم.

*سه سال شده نیومدی نه ؟

-دو سال و نیم ، زمستون چهارصد

*خوش میگذره ؟ اون ور

-نه ، ولی خب ، میگذره

لبخندی زدم ، احساس کردم سارا چیزی دارد که میخواهد بگوید ، چیزی اما من در ذهن ندارم چایم را تمام کردم .

بحث های کص و شر درباره کار و زندگی را ادامه میدهم ، عجله ای ندارم ، ساعت مشکی دودی ام روی عدد ۹ دقیقا ۹ شق شق ایستاده است ، راست بی برو برگرد ،

درباره شام سوال میکند ، یاد ساک زدن هایش رو کاناپه ، می افتم ، تریسام های من ، سارا و جرج ، جرج با دقت با ساک زدن های پر تف سارا توجه میکرد ، یادم است ، خیره میشد خیر ، بی تکان ، سارا کونم را میلیسید ، خایه هایم را تا دسته در دهنش قرار میداد ، میخورد و کیرم را میبوسید و میخندید ، چشم هایش ، ان برق خاص ، ان حس ویژه ،

فکر میکنم چند باری صدایم کرد ، جلوی من ایستاد ، دستش را کشیدم روی مبل انداختمش ، یکه خورد ، جرج را انداختم ان ور ، خودش را به روی میز کشید ،

*صدام کن .

+چته ، چیکار می کنی ؟

میخواهد دستش را بکشد ، بوسه ای روی لبش میگذارم ، دستش را ول میکنم ، یک دستم را پشت گردن نرم و سفیدش قرار میدهم ، با دست دیگرم ، کمرش را فشار میدهم ، سارا را حس میکنم ، سارا یک دستش را را پشت گردنم قرار داد ، دست دیگرش در حال باز کردن کمربندم است ، بدنش را ولو میکنم ، بدنم را رویش قرار میدهم ، پاهایش را به صورت میشنری باز کرده ، طول پایم از مبل بیشتر است ، بوسه به گردن و کتف لاغر و لبش سرایت میکند ، دکمه های پیرهنش را باز میکنم ، سینه هایش را میخورم ، مثل گرگ ، این بالشتک های نرم را به نیز میکشم ، اهی کشید ، لذت میبرم و ادامه میدهم ، دست دیگرم را به سمت کصش بردم ، کیرم از شق شدن درد میکند ، سارا کیرم را میمالد ، دمکه شلوارم را باز مرد ، دستش را از زیر به هیولا می رساند و تیمارش میکند ، خیسی کصش دیوانم میکند ، لحظه ای می ایستم ، همدیگر را نگاه میکنیم ، میخندیم ، به این زندگی لعنتی کمی میخندیم …

نوشته: David.B