…ادامه از قسمت قبل (لینک قسمت های قبل را در پایین داستان بالای نظرات میتوانید پیدا کنید یا اینکه میتوانید نام داستان را از بخش جستجوی وب سایت جستجو کنید)
دیگه سه سال شده بود که عروسی کرده بودیم و مادر ادیب هم ولکن نوه نبود و من از نوه نوه شنیدن مادرم و عمه ام بابام به تنگ آمده بودم. ادیب در کودکی پدرش رو از دست داده بود وگرنه اون هم اضافه بر ماجرا میشد
هرچه بیشتر به ادیب اصرار معالجه میکردم کمتر نتیجه می گرفتم ادب حکم میکرد حرفی روی حرف. بزرگترها نزنم و خیلی آهسته خودخوری میکردم .
کیر ادیب بدرد خور ما نبود و از کیرش چیزی جز اذیت کردن و آتشی کردن و دست آخر رها کردن و خود ارضایی من نداشت .
دیگه به خیال سکس با ادیب نبودم و خودمو با افکارم. بیشتر راضی میکردم تا ادیب.
ولی ادیب هم هر بار که وقت میکرد و منو میمالید و به اوج میرساند در اون لحظه ها به من میگفت الان پاهات رو باز کن تا به کمک من پویا کیرش رو بکنه توی کوست و منم با کمال میل باز میکردم و یا میگفت اگر کیر پویا رو میخوای پاهات رو بده بالا تا پویا بکنه توی کوست و منم انحام میدادم
من با زبان بی زبانی داشتم در اوج سوختن به ادیب میگفتم که کیر تو که کیر نشد کیر پویا رو میخوام و گاهی منو وادار میکرد که حس کنم داره پویا منو میکنه و من بگم پویا یواش تر و منم میگفتم پویا یواش یواش ولی اون فقط در همان لحظه ها بود و من نمی دانستم که این آرزوی من تنها نیست ادیب هم یه گره ای داره یا یه. شوقی داره که من به پویا بدم و کوس من بشم زیر خواب پویا و منم به راحتی تن نمیدادم.
از خودم بگم توی یه برزخ بودم نه ارضای ادیب رو داشتم و نه کیر واقعی از پویا فقط در خیال پویا کوس رو ادیب میکرد یا دستمالی میکرد.
ادیب از نظر تن و بدن بی مو و یا کم مو بود لاغر و نحیف و استخوانی که سیگار هم میکشید چند باری که کون برهنه ادیب رو دیده بودم از کون دختر تمیز تر نبود کمتر هم نبود و در عوض پویا از نظر هیکل از ادیب پرتر نه خیلی زیاد ولی پر مو و بدنش دستش که میشد دید مودار بود و صورتی برخلاف ادیب پرمو داشت ولی از نظر قد از ادیب کوتاه تر به نظر میرسید.
یک روز همین قدر بهانه کردم که گفتم آقا پویا شما از ادیب کوتاهترید
پویا گفت نه کوتاه تر نیستم شرط میبندیم که اشتباه میکنید
من هم قبول کردم و شرط بستیم که اگه کوتاه تر باشه همه تولیدی رو دو روز نهار بده و اگر بلندتر یا هم اندازه بود با ادیب هرچی پویا بگه من قبول کنم.
و پویا گفت که خودت اندازه بگیر که باورت بشه.
ادیب رو اندازه گرفتم شد ۱۶۸
پویا. و داشتم اندازه میگرفتم که دستم کیرش رو کمی لمس کرد و اونم از قبل انگاری که راست کرده بود با کمال تعجب ۱۶۸نیم درآمد در حالی که کفش پاشنه کوتاه تر از ادیب داشت چون کمی تو پر تر بود نسبت به ادیب کوتاهتر به نظر می رسید و من شرط رو باختم ولی پویا دوروز نهار را داد و گفت اشکالی نداره این فقط یک بهانه بود.
پویا داست در دل من خودش را جا میکرد و ادیب با پوزخند ادامه داد که من قبل این موضوع را بررسی کرده بودم و میدونستم که تو میبازی زهرا
ما ختی گروه خونی یکسانی داریم و این رو هم اونجا فهمیدم.
کمی نرم تر از قبل با پویا برخورد که نه نزدیک میشدم ولی هنوز برام راضی به کوس دادن ممکن نبود
توی سفر شمال بودیم که پویا. گفت من یک شرط از زهرا برده ام و میشه گفت که یک طلب در خواستی از زهرا دارم ادیب بدون هیچ حرفی گفت بله منم شاهدم و دیدم که تو برنده شدی.
منم گفتم شرط رو باختم ولی باید از قبل می گفتید با این حال من حاضرم هرچه بخواهید می گیرم و مهمان من
پویا نه نه مهمان شما نه قبول کن مهمان من باشی و تنها با هم یه ناهار مهمون من و ادیب هم کنار ما نباشه چون میدونست به شما نگفت که شرط نبندیم.
از همه زودتر ادیب قبول کرد که بمونه خونه و من و پویا بریم نهار
منو پویا رفتیم و من بعد از رسیدن به رستوران مورد نظر پویا به پویا گفتم به ادیب زنگ بزنید بیاد شاید بهتر باشه
پویا گفت البته که میگم الان نه یه سفارش بدیم بعد بگم بیاد بعد از سفارش به ادیب زنگ زد ولی ادیب گفت من میرم حمام شما بخورید برای منم بیارید منتظر من نباشید .
قبل از سرو غذا غذای ادیب را به ویلا که ادیب در آن بود فرستاد
گفت نکنه منتظر ما بشه و گرسنه بمانه
تازه متوجه شدم که این نهار تنها نیست بعدش هم یه چیزی داره.
بعد از نهار بود که برای اولین بار دست پویا رو با درخواست خود پویا برای اولین بار لمس کردم اونم به بهانه اینکه این درخواست من از برد اون شرط کافیه بعد از لمس گفت پس بعد از این دست گرفتن شما زهرا خانم یه کمی به هم نزدیکتر می شویم و از خوردن به هم و تماس غیر عمد ناراحت از هم نمیشیم البته من که ناراحت نمی شدم شما رو بیشتر منظورمه
این شد جواز برای برخورد های احتمالی و غیر عمد
بعد از این غذا باهم یک بستنی و آبمیوه هم خوردیم و دوساعتی چرخیدیم و برگشتیم که هنوز ادیب حمام بود حالا کی رفته بود که ما رسیدیم توی حمام بودنش شد یه سوژه خنده
پویا ادیب چند وقته حمام نرفتی بیا برون تا سند نیاوردم بزارم بیای بیرون.
پویا دست منو دوباره گرفت که بیا بشین الان میاد ولی صدائی از ادیب نیامد غذا را خورده بود و در حمام داخل وان خوابش برده بود و اصلا وانمود میکرد که متوجه ما نشده است و منم کم کم خوابم گرفته بود که رفتم بخوابم ادیب امد از حمام بیرون و منو ادیب با هم رفتیم در یکی از خوابها بخوابیم و پویا منو ادیب را. با نگاهش دنبال میکرد. و پشت نگاهش انگاری خیلی چیزها بود که باید بمانه در قسمت بعد
نوشته: زهرا
