«نسترن، دختر عباس آقا»
نسترن، دختر عباس آقا
جیگره، محشره، غوغاست آقا
نازه، شیرینه، ملوسه، ماهه
خوشگل و خوش قدوبالاست آقا
شکلاته، عسله، بستنیه
تافیه، کیکه، مرباس آقا
آخ، ابروشو ببین؛ او و و و و و و وف، لپاش
اون لپا محشر کبراس آقا
موقعی که رژلب میزنه، وا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ا ای
جون ما روی لب ماس آقا
یقۀ پیراهنش از دم بازه
تا کجا ها که پیداس آقا
باسنش مست و مشنگم کرده
عرق کشمش اعلاس آقا
بدنش عین خدا می مونه
از همه عیب مبراس آقا
با صداش آدمو می خوابونه
ناکس انگار حمیراس آقا
بس که مامانه برا مخ زدنش
یه محل گرم تقلاس آقا
قبلۀ ما پسرا این روزا
خونۀ نسترن ایناس آقا
سوژه جلق همه مون نسترنه
بس که این دختره زیباس آقا
بین کل پسرا توی محل
سر این دختره دعواس آقا
پای کل کل که بیادش به وسط
شرترین دختر دنیاس آقا
هر کسی بش متلک بندازه
قسمتش مشته و تیپاس آقا
کم نیاورده هنوز از پسرا
بی مروت چگواراس آقا
هر زمونی که به من زل بزنه
آمپر من یهو بالاس آقا
خوب می دونه چه کارم کرده
این از اون تخم حروماس آقا
دست من از بدنش کوتاهه
عین دست خود آقاس آقا
خوردنی نیس، نگاه کردنیه
همۀ درد من اینجاست آقا
از زمونی که شدم دیوونه ش
هر شب من شب احیاس آقا
بس که من جلق زدم با فکرش
کمرم خم شده، دولّاس آقا
یک عدد ریش سخنگو می گفت
چارۀ مسئله تقواس آقا
چارۀ دردسر عشق فقط
کشف ابن زکریاس آقا
منو با جلق جوونمرگ نکن
پیر شی دختر عباس آقا
«حاجی آقا چه می کنه»
شیخ ریلکس و با طمأنینه
هر گلی که ببینه می چینه
تا یه خانم دماغ خوشمزه
پیش این شیخ هیز می شینه
دست مارادونا دریبل زنان
می ره از تو دماغ تا سینه
سوت زَوَّجتُکِ زده که بشه
موقع حملۀ نخستینه
توی دروازه، توی دروازه
حاجی آقا چه می کنه، اینه!
آفسایدم که نیست؛ نه، اصلاً
که کمک داور زمین دینه
دو سه تا اَل که توش جا بکنی
اسم فحشا عفاف و تمکینه
این کتاب اصول کافی شیخ
سوژه جلق همه شیاطینه
نسخۀ مادر کاماسوتراس
منبع خلق ویس و رامینه
به درستی کتاب بالینی است
کل بحثش حدیث بالینه
با یه عمامه و دو تا نعلین
زندگانی چقدر شیرینه
شیخ آقای گل شده؛ احسنت
گلزن اول میادینه
هرچه دروازه دیده وا کرده
تازه اینا برای تمرینه
در حدیث اومده که توی بهشت
حور و غلمان شیخ تضمینه
بازی واقعی در اون دنیاست
چقدم اون نبرد سنگینه
با نود هنگ حوری و غلمان
جنگ سردار عشق خونینه
ظاهراً رمز عالم بالا
پیچ و تاب کمر به پایینه
چهارده قرنه شیخ اسهاله
هرکجا که بشینه می رینه
«برگی از دفتر دانایی ما»
نام انگولک خویش استنجاست
لقب جلق حلال استبراست
حیف اسپرم که از شانس بدش
نطفۀ طفلکی یک ملاست
جیب آخوند حدیثی است دراز
که سر دیگر آن غار حراست
جیب او پرشدنی نیست که نیست
شیخ بیل گیتس شود باز گداست
کون آخوند هلالی شیعی است
عشوۀ سجدۀ او واویلاست
حاجی گمشده در صحرا را
جهت باسن او قبله نماست
چیز آخوند أنا العماری است
که فقط قسمت مارش پیداست
داف پا منبر ملای محل
عفتش یک دو سه بر باد فناست
بینی محترمه می داند
چه خبرهای خوشی زیر عباست
به همان مهر و نشان نیست که بود
دختری که جلوی حاج آقاست
آنچه باید بشود خواهد شد
آتش شهوت ملا گیراست
آتش و پنبه که خلوت بکنند
پنبه جان است که جزو شهداست
در هر آن چیز که پایین تنه ای است
شیخ ها هرچه بگویند خطاست
مصلحت نیست، حرام است، بد است
پاسخ مضحک هر استفتاست
قدغن ها هیجان انگیزند
در زبان فعل نکن بی معناست
هر نکن مادر صدها بکن است
واژه ای بکر بدین سان زایاست
صخره با فعل نکن کوه شود
چشمه با فعل نکن یک دریاست
سخت ممنوع که شد آسان است
زشت وقتی قدغن شد زیباست
سیب آنگاه که ممنوعه شود
مایۀ خارش کون حواست
راز شیرین گناهان این است:
زهر با فعل نخور زولبیاست
دختری ناز که گیرت افتاد
آنچه گویند روا نیست رواست
مریم باکرۀ بی کله
آخرین معجزۀ این دنیاست
گوش من گرچه به حرف یار است
دلم آن جاست که شرتش آن جاست
آن مثلث که میان ران هاست
دعوت پرکشش برموداست
دکمه تا دکمۀ شلوار نگار
پله تا پلۀ عرش اعلاست
مرحبا جامۀ بابا طاهر
تار و پودش هیجان است و حیاست
و به هر دلبرکی می آید
جامۀ شیک ترین دخترهاست
هفت تا شهر خراباتی عشق
کندن هفت لباس لیلاست
روسری، مانتو و پیراهن
راه جر دادن هر جامه جداست
کندن هر قلمش را فنی است
تاپ و شلوار سوا، شرت سواست
کندن سوتینی با دندان
آخرین مرحلۀ عشق، فناست
بهترین شانس تماشا مالِ
سیفون خانۀ مینا ایناست
باسن داف نود کیلویی
گرچه گویند خدا نیست، خداست
میوه وقتی برسد می افتد
سینۀ دخترکان استثناست
بوسۀ باکره ای مست بلوغ
بهترین مزۀ پای ودکاست
خواب آرام و عمیق کودک
حسرت هر شب مامان باباست
پریود شد زنتان در شب وصل؟
بخت بیلاخ نشان بخت شماست
علم و فضلی که در این جا دیدی
برگی از دفتر دانایی ماست
نوشته: فرهاد
