جواب همه سوالهام با يك شروع ميشه.!
پيچ آخر بود،آخرين فرصتى كه داشتم اصلا نميخواستم از دستش بدم، ولى كارى از دستم ساخته نيست سرنوشت منو به باختن محكوم كرده؛
مثل سد جلو راهمو بسته و با شناختى كه ازش دارم محاله اشتباه كنه، ولى اينبار من بازنده نيستم.
هيچ راهى نيست يكى يكى گزينه ها رو چك ميكنم ،نه نميشه.
صداى اگزوزش كلافم كرده.
فقط يه راه هست ،ديوونگى محض؛
پيچ خطرناكيه با اين سرعت حتما از مسير خارج ميشم حماقت نكن، ولى اين شانس آخره يا اول يا …
وقت فكر كردن تمومه فقط انجامش بده؛
يه پيچ كامل به سمت چپ حتما سرعتشو كم ميكنه، هيچ احمقى تا حالا با اين سرعت پيچ رو رد نكرده.
چراغ ترمزش روشن شد اونم مثل من يه هدف داشت كه باعث ميشد من به چيزى كه ميخوام نرسم،مغزم كار نميكنه مرتب هشدار ميده ولى چيزى براى از دست دادن ندارم. فقط يه هدف؛
يه فرمون به راست از پشت ماشينش بيرون ميام ، بازم هشدار ترمز ولى پدال گازو زير پام له ميكنم. دورموتور بالاتر از قبل روى خط قرمز ، همين رمز سرعته؛
فرمون سريع چندبار به چپ ، حس ميكنم خون توى سرم يخ زده، دارم كنترلشو از دست ميدم يه فرمون به راست فقط صداى قلبمو ميشنوم مطمئنم با يه به فرمون راست ديگه چپ ميكنم!
سرعتم ازش بيشتره ولى مشكلى كه هست مستقيم سمت گاردريل ميرم. خبرى از صداى اگزوزش نيست!
سعى ميكنم به خط پايان نگاه كنم و نگاهم رو از لاستيكهاى محافظ كنار مسير ميگيرم، باور داشتم به هركجا كه نگاه كنى به همون سمت ميرى ، اين مهم ترين قانون رانندگيه؛
ماشين به راست كشيده ميشه پاى چپم روى كلاج آماده معكوس ميشم قبل از اينكه خاكى كنار پيست دخلمو بياره يه لحظه چشمم به چراغ جلوش ميافته همين كافيه كه قفل صورتم بشكنه:
_آررررره.
_ديووونه زده به سرت؟
باصداى سارا برگشتم وسط بزرگراه؛
بازم اون كابوس لعنتى اومده بود سراغم يه نفس عميق كشيدم سرعتمو كم كردم وبه سمت اولين خروجى راهنما زدم.
سعى ميكردم نسبت به نگاه متعجب سارا عادى برخورد كنم
_چيزى شده سارا؟
_باورم نميشه زنده ايم…!
واقعا ترسيده ،از حالت صورتش مشخص بود؛ حق داشت بترسه منم از كسى كه تو سرش هيچى جز يه كابوس وحشتناك نيست ميترسم. ولى اونكه نميدونست ،نيازى هم نبود بدونه. خيلى خونسرد ادامه دادم
_چرا؟
_ازت خواهش ميكنم بامن مثل احمقها رفتار نكن باشه؟
_همچين قصدى نداشتم بخاطر خودت كه دير نرسى كمى تند رفتم همين!
دروغ ميگفتم چاره اى نداشتم مجبور بودم اين حقيقت تلخ گفتنى نيست؛
_دانشگاهم آخر همين خيابونه، اون ساختمون بلندرو ميبينى؟
_كدومشون؟
_آجر سه سانتيه
_بيشتر شبيه مهد كودكه ههه!
_چرا؟بخاطر ظاهرش ميگى!
_نه بخاطر دانشجوهاش ميگم
_ببخشيد بابابزرگ خانه سالمندان دوتا خيابون جلوتره
_خوب موندى ننه جون
_هوس كردى دوباره با كيفم يه اختلاطى بكنى انگار!
_همون دفعه قبلى هم دستت لرزيد خطا رفت ديگه پيري و هزار درد مادر جان، رسيديم همين جا وايسم؟
_آره مرسى، حيف كلاس دارم برو خدارو شكر كن
_خدايا شكرت! برو ديرت نشه
درحاليكه با خنده جواب ميداد درو باز كرد و پياده شد هنوز درو نبسته بود كه با نگاهى پر از معنى گفت:
_خيلى ازت ممنونم اگه تو نبودى نميرسيدم
_تشكر لازم نيست اشتباه خودمو جبران كردم
درو بست شيشه تا نيمه پايين بود
_ولى ميتونستى بى تفاوت برى دنبال كارت بازم ممنون خداحافظ.
بى توجه به حرفاش توى چشمهاش گم شده بودم زيبايى مطلق، يه صدايى تو دلم خيلى مودبانه ميگفت: چرا عين بز دارى نگاش ميكنى!
بهش بگو ديگه،
د حرف بزن لعنتى؛
از نگاهش ميشد فهميد اونم همين رو ميخواد
ولى مغزم با يادآورى گذشته دستور ديگه اى داد
_خداحافظ موفق باشى.
با لبخند كوچكى دستى تكون دادو به سمت دانشگاه حركت كرد يه لحظه پشيمون شدم صورت جذابش جلو چشمهام بود شيشه هارو دادم بالا دستم چرخيد رو ولووم و حركت كردم.
آخر خيابون مسير بسته بود ولى از چندتا فرعى راه داشت ترجيح دادم دور بزدم. خيابون خلوتى بود با چند تا دانشگاه كنار هم.احساس تشنگى ميكردم يه پارك كوچك جلوتر بود وايسادم كه آب بخورم يه لحظه نگاهم افتاد به تنها نيمكتى كه روش نشسته بودن فاصله چندانى با من نداشت راحت ميتونستم صورتشون رو هم ببينم لباشون به هم گره خورده و دست پسر روى گونهاى دختر حركت ميكرد وتا گردنش رو نوازش ميداد كم كم دستش پايين تر اومد و سينه دخترك رو نرمى فشار داد! يه لحظه ازهم جدا شدن به اطراف نگاه كردن من هنوز توى ماشين بودم وازينكه واسه آب خوردن پياده شم يا نه دودل بودم حيفم اومد خلوتشونو خراب كنم.
واقعا جاى دنجى بود! خواستم حركت كنم كه دوباره مشغول شدن اينبار پسره دستشو از پشت كمر دختر رد كرده بود و يه طرف سينه اشو كامل با انگشتاى كشيده اش گرفت و فشار ميداد و با دست ديگه سعى ميكرد دكمه شلوارشو باز كنه صورتش چرخيد و قبل از برخورد لبها چشماش بسته شد، لذتى در اوج ترس!
دست دخترو گرفت و سمت دكمه هاى باز شلوارش برد؛
نگاهم پيش اونا بود اما گذشته اى كه جلوى چشمهام ورق ميخورد مانع از ديدن اونا ميشد؛
_على خيلى دوستت دارم.
خيس عرق بودم نفسى عميق كشيدم و شدت تپش قلبم كمتر ميشد حس بى حالى دلنشينى بود كه با هيچ چيز حاضر به عوض كردنش نبودم افتادم تو بغلش و قبل ازينكه گره انگشتامون باز بشه؛
_سحر تو منو جادو كردى.
دستهام دو طرف صورتشو گرفت و خيره به چمشهاش نگاهمون نزديك ميشد و با برخورد گرمى نفسش به صورتم بى اختيار چشمهامو باز كردم. احساس تشنگيم بيشتر شده و جاى خالى عشق گذشته با نفرتى كه امروز داشتم پر شده بود. حس بدى از خاطرات گذشته عذابم ميداد ميخواستم فراموش كنم و خودمو سرزنش ميكردم از يادآورى گذشته؛
دنبال چى ميگردى؟چى مى خواى؟سحر تموم شد اون الان تو بغل يكى ديگه خوابيده، بريزش دور فراموشش كن.
سرم بطور عصبى تكونى خورد و تمام نفسمو با فشار بيرون دادم
نفرين به همشون…!
انگار تو گلوم يه دنيا حرف نگفته جمع شده ولى من ساكتم بدون صدا حتى اجازه نميدم خيسى چشمام به اشك تبديل شن نمى خوام بشكنم،
سحر باعث مرگ پرشان شد. پرشان الان با مرده هيچ فرقى نداره ولى حقش اين نبود.
پرشان برو به جهنم ! صورتم ميچرخه سمت پارك واون دوتا كه بدون توجه به اطراف توى دنياى خودشون بودن. دنياى شهوت كه با بزرگيش هركسى رو هرجور كه بخواد به سمت خودش ميكشه چه باعشق چه با ازدواج و يا حتى بزور.
آماده حركت شدم يه نگاه به آينه وسط انداختم كه همزمان پليس از يكى از فرعى ها ظاهر شد و به سمت من درحركت بود ولى فاصله زيادى با من و درختان زيباى پارك نداشت…
نوشته: آريزونا
عبدول جون من مخلصتم داشعزیز مایی 🙂
آریزونا من توضیح داستانتو نخونده بودم تازه خوندم . قسمت اول داستانت شخصیت درون گرا خوب در اومده بود ولی تو این قسمت بیشتر به یه آدم برون گرا تبدیل کردی کلا شخصیت داستان عوض شده و جملات طنزشم کاملا از بین رفته. بنظرم باید برگردی به همون درون گرا بهتر باشه چون این نوع آدما رو ما زیاد دیدیم و زیاد جذابیتی برامون نداره.منظورم برون گراست . درباره ی نظر سیلور باید بگم من برعکس شما فک میکنم فیلمهای تک شخصیتی مثل سریال دکستر اگه دیده باشی خیلیم طرفدار داره . دکستر شخصیت اصلی همش با خودش حرف میزنه و به نظر من این بهترین جای فیلمه .آریزونا به نظر من شخصیت اول داستانتو به قهرمان داستان تبدیل کنی. بهتر جواب میده ! نمیدونم منظورم و درک میکنی یا نه!
سيلور عزيز درست ميگين ولى حس ميكنم اگه نويسنده مجبور بشه خودش داستان رو تشريح كنه جلوه قشنگى نداشته باشه مثل ديدن جن ميمونه كه شما ديدين و بخواى براى منى كه ميگم اينا همش خرافاته از ظاهرش تعريف كنى خوب مسلما باعث ميشه حرفتون رو به تمسخر بگيرم و يا حتى انگ ديوانه بودن بزنم و از لحاظ تعداد كاركترا حرفتون كاملا درسته ولى تنها بودنتون تو اين مسئله باعث تك شدنتون ميشه و زياد هم بد نيست .برعكس
پسرغيرتي سلام.آريزونا رفته ناخن هاش كوتاه،كنه .خانم معلمشون صفرش گذاشته،تودفتر!(منظوري ندارم حرف زدن اينجوريه)خلاصه ديدم صاحب خونه نيست،تكيه به چيز بزرگ كرده جواب بدم.همگي خواهر برادريم(بجز وقتي قرصم نخورم)اينجا موروثي مال پدران حشري مابوده،و كسي مالش مفت نميده،خون ميده جون ميده،كون نميده،ناموس نميده.همين.داستان قبلي سوگلي خانم بعد از پرت وپلاي من ولطف دوستان حرفي زد،حالم گرفت،جيگرم كباب نشد الكي گفتم چندتااحساس بازكنم(من بازميكنم نخند)خصوصي عرض كردم الان به باقي آبجي هاي گلم ميگم.اتحاد ما پسرها فقط و فقط وقتي واقعأ قشنگ جلوه ميده،كه براي غيرت و شرف و ناموسمون،ناموسمون بادين مذهب و حرف كيلويي ارزيابي نميكنيم ناموس ما همه دخترو زنهاي هم زبونمونن چه اينجا چه هرجا،حسادت لازم نيست چون بخاطر شمابوده،بي منت،بي انتظار،مرد ناموس نداشته باشه حيوون دوپا حساب شده،بابا ي آبي آب انگوري،بدين چونم گرم شه.تاصبح تلاوت كنم،بزنين مهم نيست من پررو شدم ازبس تو گوشم نزدين،گاگول مخ نخور.آي جان .مهندس گل پسر هميشه مثل مرد تشويقم كردي وجدانن خرابتر ازاين بودم تشكركنم.حيرون بودم نشد الان وظيفم بود بگم خيلي ممنون افتخارم رفيقهاي با معرفت و با انصاف مثل شماست.بچه هاي نازم فهميدين يا باز ينفر باسواد تر بيارم تلاوت كنه.آريزونا٤٠-٥٠پشگل(پشگل ارزش پول ايران درحال حاضره،دستور سازمان بودبايدبگم)خرج ميرزابنويس كردم كف گير ته ديگه داري بريزبحساب داغش كنم،نداري خودم حرف بزنم ارزش كار خراب شه!تهديدم جدي بود.
احوال اقا علی؟رسما از سبک نوشتنت لذت ميبرم.هر چند نميفهمم چی ميخای بگی ها ولی همين که قلمت اينقدر قشنگه عاليه.بازم ميگم هميشه و هميشه عاشق اينجور نوشتنم.عينهو نويسنده های قهار…به ايندت اميدوار شدم.حالا فقط علی جونی اگه ميخای همه لذت ببرن اولا داستان رو طولانی تر کن دوما پيچيدگيش رو کم کن…بازم ميگم قلمت بيست بيست بيست بود
سلام آریزونا جان
آريزونا ميبينم كه تكاليف دبستان را انجام دادي،و،حرف بنده را به هيچ عضوي از اندام تناسلي حساب نكردي،واقعأ اعتماد بنفست،قابل ستايش ميباشد.شايد دراين فكري از شر من دراماني. آسوده بخند آسوده حرف بزن.اشكال ندارد قرصها رسيد!آزار تمام شد.عجب حس شادابي در،ما،فزوني يافت،جون! جان و جون درتلفظ تفاوت دارد اين جون نوعي معني زشت دارد.اميدوارم افتاده باشد.حالا كسشعربگم چه اشكالي داره همتون اسگول كردين چيه نوشتي؟من اونجوري حرف ميزنم يكي ميگه مگسي يكي كسخول.يكي پريود، فكرميكردم١٨ساله شدين.وجدانن بعد چند روز يك بيچاره اي كار آورده كرم درون نذاشته دست به كارشم،كونگشادي نيست،حس كارندارم،فعلأ.لطفأ احساساتي نشيد كه چوب احساسات داخل كونم رفته بسي دردناك است اما روحيه .واعتماد بنفس مانع از سوزش گشته.قرصش عالي بود بي پدر دوروز زودتر مياورد هنوز برتخت وتاج(لايك)بوديم.منظوراز لايك همان موفق باشيد چاله ميدونيست.ديگه بكارم نرسم گرسنگي شكمم گوچك ميشود،فعلا .ميام ولي زمانش نميگم بسوزي.حيف از رسواكردن طرح جاده چالوس!
اول داستانت مثل سریال میمونه آدم و به اشتباه میندازه … ولی بعدش میرسه اصل مطلب و تازه میفهمی که کجای داستان هستی … اَههه عبدالتابتا تو چقدر حرف میزنی سر همه رو بردی! و در آخر، داستانت خوبه ولی تو دنده دو گیر کرده اگه بزنی دنده سه خوب تر میشه!ستاد بی ربط روشن فکران جامعه جدا از مردم عادی!
نويسنده گرامي-همكار جديد!!!خدايي حقت بود حالت بگيرم،چون بدون خصومت ياعلاقه نظر دادم،تازه نظرها روخوندم،دمت گرم فقط آقا شاهين ازنظر فني دركت كرد؟!من آدم نيستم،هميشه بيش از حد خاكي شدن،همين مسائل برام ايجاد كرده!باشه داداش بگرد تا بگرديم!ضربه فني شدي،با فنونم از نزديك آشنا ميشي.دوستان من يجايي عصباني شدم (به ظاهر-چون دوستان انگار،باورشون شده،خوشحال شدن!از برگشتم)گفتم اونيكه با نام ديگه بياد فلان! منظورم،تغير عمدي وكلي بود،به هيچ عنوان به بقيه دوستان كه بهر دليل مجبور به تغيير نام شدن جسارت نكردم.مخصوصا آقا شيره من از شير ترس ندارم روزي٣ليوان ميخورم،برا رشدو شادابي!ولي آقا شيره مثل همه دوستهاي واقعي لازم باشه گوشم پيچ ميده دوستش دارم.مازيارعزيز،كه اسمش مشخصه،دونه دونه نام ببرم،بالنگه كفش بيرونم ميكنيد.فقط صميمي نشيد٣٠سانت فاصله اجباري و الزاميست!
در کل میتونم بگم خوب بود یه بدی داشت که هر کس نمیتونه صحنه های حال و گذشته وکه پشت سر هم بیان میشه رو بفهمهباید یکم آی کیوت بالا باشه … بازم ممنون
اریزونا جان این دفعه دیگه واقعا انتقاده: خیلی مفهومیه داستانت. باید یکم ساده تر بشه. ولی بازم در کل خیلی خوووووب بود
“در کف شیر نر خونخواره‌ایغیر تسلیم و رضا کو چاره‌ای؟” مولوى
سلام پوياجان مگه صاحبخونه جايي ميره؟من يچي گفتم،كه حالا بخنديم من از دربندازن بيرون،ازپنجره ميام،چون تاوانش دادم هيچ ديني ندارم،فقط شرمنده دوستان شدم.كلنگ زدنش با من نبود اما حقوقش ،عرقش خشك نشده،پرداخت كردم،زمينشم مال بابامه!ديگه سند بخاي يعني بمن شك داري؟شهواني مال خودمه.شوخي كردم باهم شريكيم تك خوري حال نميده.ولي بعضي نويسنده ها دوتا داستان ميدن بيرون ،اسم من فراموش ميكنن قسمت فني!بنويسن،الانم رفته دبستان نيست جواب بده،بزار بياد اجارش بگيريم بريم صفا!آريزونا من دركم پايين ديگه؟دمت گرم،حيف از محفل گرمي كه داستان قبلي جور كردم!باشه داداش من ناراحت نميشم خدا كنه بتوني بدون نياز به كمكم!ادامه بدي.حيف از جاده چالوسم كه احساس خرج كردم،راضي نيستم از ايده قشنگم برا پايان دادن به عمرت استفاده كني.
مرسی. فوق العاده زیبا بود. اول داستان خیابون رو مثل پیست میدید خیلی جالب بود و همچنین مکالمه با دختره قبل از پیاده شدن و صحنه توی پارک همه رو عالی تعریف کردی. واقعا دوست داشتم. جدی میگم از روی رفاقت و این حرفا نمیگم. داشتم یه سبک جدید میخوندم که واقعا به دلم نشست. قسمت قبل هم وقتی خوندم خیلی خوشم اومد و وقتی فهمیدم نویسنده اش تویی خوشحال شدم.در مورد حسودا هم حق با توئه. متاسفانه رفتار ما تو داستان قبلیت مثل سنگ پرت کردن به نجاست بود! بذاریم این نجاست هرچی میخواد بگه و حسادت کنه. هیچی از ارزش تو کم نمیکنه. فقط خودشو از این که هست بی ارزش تر میکنه!:-D
به احترام نويسنده و همچين خانم پروازي كه سابقشون ازمن و مخالف اعتراض من بيشتره،و همچنين قضاوت صادقانه ايشون برادر نيمو بحث رو به مكان ديشب كشيدم فعلأ مودبانه تا هرچي اوني كه شما قبول نداري،منم باحاش مشكل دارم،خودش بزنه تو سر هرچي بي انصاف وبي وجدان.پيچ و تاب دادم ببينم ميفهمي.حرفام حرف حرفه اي بود فقط”.”،” كمترگذاشتم تسلط شما روبه زبان بيگانه،محك بزنم هركس نگرفته،هوش من زير سوأل نبره.
مجبور شدم قسمت قبلی رو هم بخونم کلی طول کشید خدا لعنتت کنه (اینو به خاطر با جنبه بودنت وفضای دوستانتون نوشتم) قسمت قبلی جالب تر بود.در کل خوب بود و دلیل کمبود مخاطب این داستان ها نسبت به کسشعر های دیگه اینه که 75% مخاطبان داستان ها جلقی تشریف دارن.دوس دارم بهت نمره بدم ولی نمیدونم کدوم قلب چه امتیازی داره.
آریزونای عزیز منتظر بودم که این توضیحات رو خودت بدی چون هیچکس مثل خود نویسنده نمیتونه از نوشته ش دفاع کنه و توضیحش بده. اصولا داستانهایی با یک کاراکتر زیاد برای مخاطب عام جالب در نمیاد. اگه دقت کنی حتی فیلمهایی که شخصیت زیاد دارن خیلی بیشتر از فیلمهای تک شخصیتی طرفدار دارن. من خودم توی دنیای حقیقی هرکسی رو که دور و برم میبینم با نگاه بهش سعی میکنم داستان زندگیش رو حدس بزنم. مثلا یه زنی که دست دختربچه ش رو گرفته و داره از خیابون رد میشه، یا یه پسر دانشجویی که موهای بلندش رو پوش داده و جلوی دانشگاه منتظر ماشینه. خب اگه همه ی این دیده هامو به رشته ی تحریر در بیارم فقط برای خودم که همه ی اینها رو دیدم جالبه چون کس دیگه ای این چیزها رو ندیده. توی قسمت اول بیشتر اینطوری بودی ولی توی این قسمت به مقدار دور و برت رو بهتر توصیف کردی. مخصوصا دیالوگ هات با سارا خیلی قشنگ بود و تضادهای رفتاری که با ذهنت داشتی.داستانهای اینچنینی جا برای نقد و بررسی زیاد دارن ولی متاسفانه کسی زیاد تحویلش نمیگیره. بعضی وقتها احساس میکنم چقدر تنهام… !
سلاماول از همه بخاطر اينكه دوباره اسپم به سراغم مياد باخودم صاف شدم بچه گداروچه به صندلي رو زمين خاكي راحت ترم.ادمين دوباره آسايش بهم دادي،ازمسئوليت بيزارم.داستان خوندم اون قسمت پيچ وسرعتت حال كردم كاش يك پل بي حفاظ و يك تريلي كند رو اضافه ميكردي،ي آهنگ كه حال ميكني گوش ميكردي همون اول تموم ميشد راحت بي دردسر،تازه از تهمت خودكشي بدور بودي.تصادف تصادفه.دمه همه كسايي كه سرپيچ صداي لاستيكشون درميادگرم،البته داخل شهر نشان از شعور گاوي طرفه.پيچ فقط پيچ جاده چالوس، تك وتنها اول صبح،تازه خورشيد دربياد.جنازت روزمين نباشه.آريزونا سعي كردم بي حاشيه بدون هيچ منظوري حرفم و حسم بهت بگم.شايد از حرفام خودم هم سر درنيارم ،ديگه بيشتراز اين نتونستم.شرمنده بابت همه چيز،ازهمگي عذرميخام.شوخي بانويسنده ندارم لطفأ خودموني نشو فاصله ٣٠سانتي رعايت شود!
سيلورفاك از اينكه ميتونم اطمينان داشته باشم كه كسى هست كه بتونه از لحاظ فنى داستانو درك كنه واقعا خوشحالم و وجودتو بعنوان يه منتقد زير داستانها ضرورى ميدونم كمتر كسى مثل تو نقد ميكنه البته اين موضوع رو از وقتى يادمه گفتم و مختص به الان نيست .چون به اين مسائل اشاره كردى يه توضيح در مورد داستان بدم بد نيستشخصيت اول داستان فردى درونگراست و بخش اعظم داستان به حرفهايى كه باخودش ميزنه و بيان افكارش مربوط ميشه همونطور كه گفتى بعضى جاها خواننده گيج ميشه و سخت ترين بخش داستان هم همينه، قسمت اول قبول دارم كه شايد مخاطب كاملا از داستان بيرون بيافته و هيچى نفهمه ولى اين قسمت سعى كردم اين مشكل رو حل كنم بنظرم تا حدود زيادى حل شد ولى منم آشنا نبودن مخاطب با اين نوع داستانهارو علت اصلى ميدونم و فقط براى تست علاقه مخاطب اين داستان رو نوشتم مخصوصا قسمت اول كه متن خالص بدون اينكه بخوام ساده اش كنم هست ولى متاسفانه غريب به اتفاق دوستان باهاش ارتباط برقرار نكردن و مجبور شدم اين قسمت رو يه ويرايش كلى بكنم البته حق ميدم به همه ولى خودم بااينكه پيشنهادت طبق اين شرايط كاملا درسته ولى اصلا علاقه اى به كلاسيك نوشتن ندارم.خيلى ممنونم از اينكه برداشتت از داستان رو دراختيارم گذاشتى.
قلم و سبک نگارشت رو واقعا دوست دارم هرچند تا مدتی طول میکشه که اینطور نوشتن ها نه تنها توی این سایت بلکه بین جماعت کتاب خون هم جا بیفته. بازی با کلمات و جمله بندیت منحصر به فرده. وقتی شخصیت اول با خودش حرف میزنه یه مقدار گیج کننده ست ولی وقتی افراد دیگه وارد میشن متوجه ی قضیه میشم. میدونم که این کار رو به عمد و آگاهانه انجام میدی. ولی با هیچ چیز مثل شروع قسمت اول حال نکردم. اونجا که پرشان رو توصیف میکردی مونده بودم این نوشته کار کیه. بهت پیشنهاد میکنم این داستان که تموم شد یه مقدار کلاسیک تر بنویسی. طول میکشه که مخاطبین این سایت با این سبک داستانها مأنوس بشن…نیموی گرامی اصرارت واسه کل کل با آریزونا و بقیه ی دوستان رو نمیدونم. هرچند با مقداری از حرفهات در مورد رفیق بازی و اینچیزا موافقم ولی بهت پیشنهاد میکنم این ماجرا رو ادامه ندی. من هیچ رفاقتی خارج از چاچوب داستان نویسی و نقد و بررسی با آریزونا ندارم و از چاق سلامتی و قربونم بری چی میشه!! پای داستانها خوشم نمیاد ولی حتی اگه ضعیف ترین نویسنده هم یک داستان خوب بنویسه ازش تعریف میکنم…