داستان و مطالعه

پرشان دوستم نیست (2)

چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ 6 دقیقه مطالعه

پَــرشــان ساكت شو!
جواب همه سوالهام با يك شروع ميشه.!
پيچ آخر بود،آخرين فرصتى كه داشتم اصلا نميخواستم از دستش بدم، ولى كارى از دستم ساخته نيست سرنوشت منو به باختن محكوم كرده؛
مثل سد جلو راهمو بسته و با شناختى كه ازش دارم محاله اشتباه كنه، ولى اينبار من بازنده نيستم.
هيچ راهى نيست يكى يكى گزينه ها رو چك ميكنم ،نه نميشه.
صداى اگزوزش كلافم كرده.
فقط يه راه هست ،ديوونگى محض؛
پيچ خطرناكيه با اين سرعت حتما از مسير خارج ميشم حماقت نكن، ولى اين شانس آخره يا اول يا …

وقت فكر كردن تمومه فقط انجامش بده؛
يه پيچ كامل به سمت چپ حتما سرعتشو كم ميكنه، هيچ احمقى تا حالا با اين سرعت پيچ رو رد نكرده.
چراغ ترمزش روشن شد اونم مثل من يه هدف داشت كه باعث ميشد من به چيزى كه ميخوام نرسم،مغزم كار نميكنه مرتب هشدار ميده ولى چيزى براى از دست دادن ندارم. فقط يه هدف؛
يه فرمون به راست از پشت ماشينش بيرون ميام ، بازم هشدار ترمز ولى پدال گازو زير پام له ميكنم. دورموتور بالاتر از قبل روى خط قرمز ، همين رمز سرعته؛
فرمون سريع چندبار به چپ ، حس ميكنم خون توى سرم يخ زده، دارم كنترلشو از دست ميدم يه فرمون به راست فقط صداى قلبمو ميشنوم مطمئنم با يه به فرمون راست ديگه چپ ميكنم!
سرعتم ازش بيشتره ولى مشكلى كه هست مستقيم سمت گاردريل ميرم. خبرى از صداى اگزوزش نيست!
سعى ميكنم به خط پايان نگاه كنم و نگاهم رو از لاستيكهاى محافظ كنار مسير ميگيرم، باور داشتم به هركجا كه نگاه كنى به همون سمت ميرى ، اين مهم ترين قانون رانندگيه؛
ماشين به راست كشيده ميشه پاى چپم روى كلاج آماده معكوس ميشم قبل از اينكه خاكى كنار پيست دخلمو بياره يه لحظه چشمم به چراغ جلوش ميافته همين كافيه كه قفل صورتم بشكنه:
_آررررره.

_ديووونه زده به سرت؟
باصداى سارا برگشتم وسط بزرگراه؛
بازم اون كابوس لعنتى اومده بود سراغم يه نفس عميق كشيدم سرعتمو كم كردم وبه سمت اولين خروجى راهنما زدم.
سعى ميكردم نسبت به نگاه متعجب سارا عادى برخورد كنم
_چيزى شده سارا؟
_باورم نميشه زنده ايم…!
واقعا ترسيده ،از حالت صورتش مشخص بود؛ حق داشت بترسه منم از كسى كه تو سرش هيچى جز يه كابوس وحشتناك نيست ميترسم. ولى اونكه نميدونست ،نيازى هم نبود بدونه. خيلى خونسرد ادامه دادم
_چرا؟
_ازت خواهش ميكنم بامن مثل احمقها رفتار نكن باشه؟
_همچين قصدى نداشتم بخاطر خودت كه دير نرسى كمى تند رفتم همين!
دروغ ميگفتم چاره اى نداشتم مجبور بودم اين حقيقت تلخ گفتنى نيست؛
_دانشگاهم آخر همين خيابونه، اون ساختمون بلندرو ميبينى؟
_كدومشون؟
_آجر سه سانتيه
_بيشتر شبيه مهد كودكه ههه!
_چرا؟بخاطر ظاهرش ميگى!
_نه بخاطر دانشجوهاش ميگم
_ببخشيد بابابزرگ خانه سالمندان دوتا خيابون جلوتره
_خوب موندى ننه جون
_هوس كردى دوباره با كيفم يه اختلاطى بكنى انگار!
_همون دفعه قبلى هم دستت لرزيد خطا رفت ديگه پيري و هزار درد مادر جان، رسيديم همين جا وايسم؟
_آره مرسى، حيف كلاس دارم برو خدارو شكر كن
_خدايا شكرت! برو ديرت نشه
درحاليكه با خنده جواب ميداد درو باز كرد و پياده شد هنوز درو نبسته بود كه با نگاهى پر از معنى گفت:
_خيلى ازت ممنونم اگه تو نبودى نميرسيدم
_تشكر لازم نيست اشتباه خودمو جبران كردم
درو بست شيشه تا نيمه پايين بود
_ولى ميتونستى بى تفاوت برى دنبال كارت بازم ممنون خداحافظ.
بى توجه به حرفاش توى چشمهاش گم شده بودم زيبايى مطلق، يه صدايى تو دلم خيلى مودبانه ميگفت: چرا عين بز دارى نگاش ميكنى!
بهش بگو ديگه،
د حرف بزن لعنتى؛
از نگاهش ميشد فهميد اونم همين رو ميخواد
ولى مغزم با يادآورى گذشته دستور ديگه اى داد
_خداحافظ موفق باشى.
با لبخند كوچكى دستى تكون دادو به سمت دانشگاه حركت كرد يه لحظه پشيمون شدم صورت جذابش جلو چشمهام بود شيشه هارو دادم بالا دستم چرخيد رو ولووم و حركت كردم.
آخر خيابون مسير بسته بود ولى از چندتا فرعى راه داشت ترجيح دادم دور بزدم. خيابون خلوتى بود با چند تا دانشگاه كنار هم.احساس تشنگى ميكردم يه پارك كوچك جلوتر بود وايسادم كه آب بخورم يه لحظه نگاهم افتاد به تنها نيمكتى كه روش نشسته بودن فاصله چندانى با من نداشت راحت ميتونستم صورتشون رو هم ببينم لباشون به هم گره خورده و دست پسر روى گونهاى دختر حركت ميكرد وتا گردنش رو نوازش ميداد كم كم دستش پايين تر اومد و سينه دخترك رو نرمى فشار داد! يه لحظه ازهم جدا شدن به اطراف نگاه كردن من هنوز توى ماشين بودم وازينكه واسه آب خوردن پياده شم يا نه دودل بودم حيفم اومد خلوتشونو خراب كنم.
واقعا جاى دنجى بود! خواستم حركت كنم كه دوباره مشغول شدن اينبار پسره دستشو از پشت كمر دختر رد كرده بود و يه طرف سينه اشو كامل با انگشتاى كشيده اش گرفت و فشار ميداد و با دست ديگه سعى ميكرد دكمه شلوارشو باز كنه صورتش چرخيد و قبل از برخورد لبها چشماش بسته شد، لذتى در اوج ترس!
دست دخترو گرفت و سمت دكمه هاى باز شلوارش برد؛
نگاهم پيش اونا بود اما گذشته اى كه جلوى چشمهام ورق ميخورد مانع از ديدن اونا ميشد؛
_على خيلى دوستت دارم.
خيس عرق بودم نفسى عميق كشيدم و شدت تپش قلبم كمتر ميشد حس بى حالى دلنشينى بود كه با هيچ چيز حاضر به عوض كردنش نبودم افتادم تو بغلش و قبل ازينكه گره انگشتامون باز بشه؛
_سحر تو منو جادو كردى.
دستهام دو طرف صورتشو گرفت و خيره به چمشهاش نگاهمون نزديك ميشد و با برخورد گرمى نفسش به صورتم بى اختيار چشمهامو باز كردم. احساس تشنگيم بيشتر شده و جاى خالى عشق گذشته با نفرتى كه امروز داشتم پر شده بود. حس بدى از خاطرات گذشته عذابم ميداد ميخواستم فراموش كنم و خودمو سرزنش ميكردم از يادآورى گذشته؛
دنبال چى ميگردى؟چى مى خواى؟سحر تموم شد اون الان تو بغل يكى ديگه خوابيده، بريزش دور فراموشش كن.
سرم بطور عصبى تكونى خورد و تمام نفسمو با فشار بيرون دادم
نفرين به همشون…!
انگار تو گلوم يه دنيا حرف نگفته جمع شده ولى من ساكتم بدون صدا حتى اجازه نميدم خيسى چشمام به اشك تبديل شن نمى خوام بشكنم،
سحر باعث مرگ پرشان شد. پرشان الان با مرده هيچ فرقى نداره ولى حقش اين نبود.
پرشان برو به جهنم ! صورتم ميچرخه سمت پارك واون دوتا كه بدون توجه به اطراف توى دنياى خودشون بودن. دنياى شهوت كه با بزرگيش هركسى رو هرجور كه بخواد به سمت خودش ميكشه چه باعشق چه با ازدواج و يا حتى بزور.
آماده حركت شدم يه نگاه به آينه وسط انداختم كه همزمان پليس از يكى از فرعى ها ظاهر شد و به سمت من درحركت بود ولى فاصله زيادى با من و درختان زيباى پارك نداشت…

ادامه…

نوشته: آريزونا

اطلاعات داستان

تاریخ انتشارچهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۴۰۴

زمان مطالعه6 دقیقه

دسته‌بندیداستان‌های سکسی

داستان‌های سکسی #

اشتراک‌گذاری داستان

پسندیدن و بازدید

تعداد بازدید7,609

دیدگاه‌ها (76)

alireza_gol pesarسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

ببخشیدا بازم پشه اومددد
مازیار خانسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

رسما منفجر شدم!!!
مازیار خانسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

تا حالا دودول دراز حواله حلق این جانب نکرده بودید که به لطف خدا و یاری دوستان این یه فقره هم حاصل شد!. . .ای حسودا!چشم ندارین ببینین ادمین یه لطفی در حق ما کرده و این اسم کذایی رو واسم حذف کرده؟بلواسیا!عبدل بلواس!آریزونا بلواس!مهندس بلواس گل پسر!بلواس خودتونید!پویا جون عزیزم تو که مثل اینا نیستی؟
آريزوناسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

كفتارپير دست گلت درد نكنه.نكته هاى خوبى رو اشاره كردى و مرسى كه با دقت ميخونى و تجربه اى كه دارى رو صادقانه بيان ميكنى.
مهندس گل پسرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

آها!فهميدم!دودول دراز :-Dنام كاربريت تو حلق بلواس جون :))
آريزوناسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

هيوا با كوله بارى از … آمد.جاى خالى رو با هر كلمه اى مختارى پر كنى :-Dمن فكر كنم تجربه مناسب باشه.نظر خودت چيه؟تستو واسه كلاسش گفتم جدى نگير!
NAسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

سلاممازيار جان يعني مازياربلواس؟ چطوري با دو شخصيت مياي؟ ايش ايشبرادر آريزونا باوركن آمارت ميزنم هوا زمين بره.نمونش دوكلام شكر در “كون گذاري خواهر زن”خوردم ببين چي شده آمار! برير بحساب بيا م.عزيزان خودكشي چرا؟فراغ حدودا با سفر بامركب آهني و لقمه اي … (امشب كوفت بگم ديگه شفا خبري نيست)جمعأ دو ساعت نيستم گيرم كه حمام بروم ١٠دقيقه ارزش خودكشي وبي تابي نداره.همكار تازه واردگل آمارت رفت بالا حالي بده دعاگنم.صبح گفتم شادم كردي يادته اتفاقي افتاد يا حالش بگيرم آخه خودم كارش دارم يهو انجام بدم.كمر دردنمود مارو.جدي گفتم وصله كف دست به ما نچسبونيد اون عكس معروف گوياي صحت گفتارم هست.٢ساعت ديگه صد در صد بدون ترديد خدابخادميام.فعلا
مهندس گل پسرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

علي الان خنده خونت بالا رفت؟ديگه سرگيجه اي گوزپيچيدگي چيزي نداري؟انار نخوردي؟ :-Dمياي تو سايت سكسي اسم پرشانو زنده ميكني؟خب روح هرچي پرشانه لرزوندي!فك كردي اومدي تو سايت ثبت احوال؟ :-Dحالا مگه كامبيز چشه؟به اسم كامبيز توهين ميكني؟مهندسكي-اطلاعيه ءكيجناب آريزونا به اسم “كامبيز” توهين كردهاز تمامي افرادي كه اسمشون كامبيزه خواهش ميشه كه بيان اينجا و فحش خون اين دوستمونو ببرن بالا :-Dبلواس جون فداتشم چرا ناراحتي؟راستي:چون از بلواس خوشت اومد گذاشتيش واسه كاربريت؟يعني اگه از “كچل آباد” خوشت ميومد اسمتو ميذاشتي “مازيار كچل آبادي” ؟كلا از هر كلمه اي خوشت بياد واسه اسمش استفادش ميكني؟يعني اگه از لفظ کلمه ي خايه خوشت بياد اسمتو ميذاري “مازيار خايه” ؟بالاخره مردم سليقه هاي مختلفي دارن!راستي اسم بلواس خيلي بت مياد؛ اصن اون مازيار اولش اضافسكلا بلواس جون صدات ميزنيم :-Dخوبي بلواس جون؟ (عجب اسم با كلاسي داريا) :-Dراستي بلواس جون، از اسم كاربري اين دوستمون “دودول دراز” خوشت نمياد؟به ادمين پيام بده بگو:به دليل ايجاد شبهه در نام كاربري بنده؛از شما درخواست ميكنم كه نام كاربري مرا از بلواس به “مازي دودول دراز” تغيير بدهيد :))دودول دراز عزيز!نام كاربريت خيلي به اسم اين بلواس جون ما ميخوره :))داداش مخلصتم؛ جنبت تو حلقم 😀
NAسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

درود بر اریزوناداداش داستانتو خوندمخوندن این سبک داستان حوصله و دقت نیاز دارهبا حوصله خوندمهنوزم معتقدم این داستان کیفیت بالایی داره ولی هنوز خامه باید بیشتر کار کنی برای توصیف صحنه هادر کل خوب بود ولی بازم میگم این حداقل انتظارات رو از اریزونا براورده میکنه باید بهتر بنویسیبابت زحمتی که کشیدی و شخصیت خوبی که داری ازت تشکر میکنم و راضی ام ازت
NAسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

مهندسکی چاکرمکیهر چی مهندس بگه همونه!!کاری که مهندس میکنه…آدم و بیحس میکنه …
مازیار خانسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

عبدل، پویا، مهندس، آریزونا، پسر غیرتی ممنون از لطفتون.ولی دیگه کوفت و بلواس!ای خدا عجب غلطی کردم و اسم روستاشونو مسخره کردم!اون اسم یه دهکوره نزدیک شهر باغملک هست (باغملک شهری دراستان خوزستان) که یه مدت فقط سوژه خنده من بود! موقعی که خواستم عضو بشم این اسمو آخر کاربریم گذاشتم چون اون روزا سر زبونم بود و بهش میخندیدم و اصلا قصد موندگار شدن هم نداشتم. من کلا اهوازی هستم، این وصله ها هم به من نمیچسبه بلواسیا!آریزونا بلواس!مهندس بلواس گل پسر!!!. . .در مورد داستان هم واقعا از ته دلم عاشق سبک خاص نوشتنت شدم. صفحاتشم ذخیره کردم که بازم بخونم و لذت ببرم. امیدوارم به نکته های منتقدین و نویسندگان سایت دقت نکرده باشی و حرفاشون رو آویزه گوشت نکرده باشی، چون من یکی که عاشقش شدم!
آريزوناسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

مهندسكى _آمار به ادمين ندكىپارسا خندان آمد.پارسا با ادمين رفت.پارسا بادام دارد.دارم مشق مينويسم مشق مينيسوم آى مشق مينيسوم :-Dاوى پارسا با انگشت بزنم به چشو چالت تپل حالا واس ما ادمين خبر ميكنى اخمخ :-Dپارسا كجايى پس خنده خونم كم شده سرگيجه گرفتم
alireza_gol pesarسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

آریزونااااا؟ منظورت از اون پشه من که نبودم؟!
آريزوناسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

ساحل90 جان همش كه از قلم تعريف كردى پس خودم بيلم؟ :-Dمرسى از محبتت البته هنوز اون كارى كه براى بلواس خان جور كردى جاى تشكر داره 😀
مهندس گل پسرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

علي جان فك كنم امتيازارو برعكس گفتيآدم وقتي با pc بياد كه اونجا مشكلي نيست؛ ولي با گوشي:6تا قلب هست كه كه اولي(سياه رنگ) امتيازو حذف ميكنهبعد به ترتيب از راست به چپ امتيازا زياد ميشه و بيشترين امتياز سمت چپ ترين قلبهقرمز بودن تعداد قلب ها هم میانگین امتيازا و درنتيجه محبوبيت اون داستانو نشون ميدهوقتيم كه شما با گوشي نظر ميدي و يكي از اون قلبارو ميزني؛ صفحه ي داستان دوباره باز ميشه و تو قسمت امتياز ميزنه:“ثبت كردن رأي شما…”اگه صفحه رو ريلود(reload) كني، درصورتیکه نظر ثبت شده باشه تو قسمت “امتياز شما”امتيازيو كه دادي مينويسهاينم از آموزش كامل امتياز دادناميدوارم خوشتون اومده باشهراستي امتياز فراموش نشه 😉
مهندس گل پسرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

سلامكي داش پوياءكي!ديگه مهنس بودنو هزار دردسر :-Dتو چوطور موتوري پسر؟ :)دودول دراز…چرا با كامنت ديگران كار داري؟خجالت نميكشي؟ :-Dاصن چيكار با آريزونا داري؟بزنم نصفت كنم؟ :)(ستاد ايجاد دعوا و ريدن به داستان دوستان)
آريزوناسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

Ghesse toolaniآمارى كه دادين 75%باعث شد يكم نگران نسل بعد بشم ;-)ممنون كه خوندىامتيازها به اين ترتيبه1 2 3 4 5
NAسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

خیلی خوشحالم که دوستان به کامنت دیگران کاری ندارند و فقط در مورد داستان نظر می دهند .اگر من هم گفتم ببخشید !!داستان زیبا بود فقط خیلی خلاصه بوددوستت دارم آریزونا
کفتار پیرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

در مورد قسمت اول نظرم رو مفصل بهت گفتم…توی قسمت اول یهویی میپریدی توی توهماتت که این از نظر من اصلا خوب نبود…میدونی این کارت توی قسمت اول مثل این میموند که توی داستان یهو و بی هیچ مقدمه ی خاصی یه فلش بک بزنی به گذشته.اول یه مقدمه مینویسن حالا هر چند کوتاه بعد فلش بک میزنن تا ذهن خواننده آماده بشه.قسمت دوم این مشکل رو زیاد نداشت…راحت تر میشد باهاش ارتباط برقرار کرد هر چند قسمت اول هم خوب بود بجز اون جریان جهنم و این چیزا.راستی سعی نکن سبکت رو عوض کنی…دلیلی نمیبینم بیای کل داستان رو ویرایش کنی.دلیلی نداره چیزی رو حذف کنی…سعی کن جاهایی که نیاز هست یه مطلبی رو اضافه کنی تا خواننده داستان رو راحت تر هضم کنه.فکر کنم دنبال کامل کردن سبک خودت باشی خیلی بهتره تا اینکه بخوای شیوه ی نوشتنت رو عوض کنی.تو نویسنده ای و افسار داستان در بست در اختیار تویه…پس اونجوری سوارکاری کن که خودت دوست داری نه اونجوری که فکر میکنی درست تره ;-)الیته این وسط سلیقه ی خواننده ات رو هم در نظر بگیر.به هر حال داری پیشرفت میکنی…سعی کن خیلی بهتر از اینی باشی که الان هستی.دمت گرم و موفق باشی.
مهندس گل پسرسه‌شنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴

مهندسکی رفیق بازکی-و رفیق بازان را دوست داشتکیمن رفیق باز هستم و رفیق بازان را دوست میدارم :)علی جان تبریکات اینجانب رو بابت کامنت اولی شدنت بپذیر :)(به ادمین آدرس کامنتتو بدم بگم بلاکت کنه یکم دور هم بخندیم؟ :)) )اون آموزش رانندگی ابتدای داستانت حرف نداشت، فقط مشکلش این بود که از دستی استفاده نکردی :(تو قسمت بعدی حتما دستی بکش!به اون پسره هم که تو یه محیط عمومی همچین حماسه ای آفریده باید یه “تخم مریزاد” حسابی گفت!دیگه وقتی حشریت به بشریت بزنه باید انتظار همچین صحنه هاییو هم داشت…خانوم بچه های ماشینتم که گاییدی :)راستی ماشینت چیه؟ چند گرفتیش؟ متولد چنده؟ چندتا کار کرده؟ قیمت آخرش؟ بیمه داره؟ چپ نشده؟ رنگ چی؟فقط یکم شولوخ پولوخ مینویسی که اگه آدم با دقت نخونش دچار گوزپیچ گرفتگی سطحی میشه :((من گوزپیچ نکرده ام ولی گوزپیچ کردگان را دوست میدارم 🙂 )یه سوالی یه مدته مغزمو درگیر خودش کرده:چرا اخیرا اینقد ازین اسمای عجب و قریب(یا به قول بعضیا، با کلاس!) تو داستانا استفاده میشه؟مثلا پرشان!من اولش فک میکردم اسم یه وسیلس :D(آماده ی شنیدن فحش های گرم کسانی که اسمشون پرشانه هستم!)طرف اومده اسم بچشو گذاشته الیا !آدم نمیفهمه الیا پسره… دختره… تو جیب جا میشه(الان قصد داشتم داستان آرشو منفجر کنم! >:-) )(همچنین دوستانی که اسمشون الیا هست میتونن بنده رو فحش کش کنن 🙂 )آقا یه فکریم به حال قشر بی کلاس جامعه هم بکنید!مگه اصغر و اکبرو صغرا و کبرا چشونه؟؟؟شما که اسم مستعار میذارین ازین اسمای ملموس تر استفاده کنیدحالا میخواین اسم با کلاس انتخاب کنین میشه از “پارسا” یا “پریسا” هم استفاده کنین :Dدرکل خوب بود و منتظر قسمت بعدیش هستم؛ به توم باید یه دست مریزاد گفت ;)نمرتم محفوظه :-> :LOL:راستی:بلواس جون حالت چطوره؟ خوبی؟ :Dمازیار خان؟؟؟خخخخخخخ!شاهین جان شمام یه پیامی به ادمین بدی واسه اسمت بد نیستابجای سیلور فاک(!!!) تغییرش بدی به… مثلا… “شاهین سیلور” یا “شاهین جیگر” یا “سیلور جون” یا… :)فقط خواهشا از اسمایی مثل “شاهین چیز کلفت ” یا شاهین چیز دراز” یا “شاهین چیز طلا” و اینجور چیزا دوری کن! :))درضمن احساس تنهایی نکن عزیز؛ خودم هستم :)علیرضا جان ارادت فراوان خدمتت دارم؛ خودتو جای من ببوس(از لپ(گونه!)) :))