جواب همه سوالهام با يك شروع ميشه.!
پيچ آخر بود،آخرين فرصتى كه داشتم اصلا نميخواستم از دستش بدم، ولى كارى از دستم ساخته نيست سرنوشت منو به باختن محكوم كرده؛
مثل سد جلو راهمو بسته و با شناختى كه ازش دارم محاله اشتباه كنه، ولى اينبار من بازنده نيستم.
هيچ راهى نيست يكى يكى گزينه ها رو چك ميكنم ،نه نميشه.
صداى اگزوزش كلافم كرده.
فقط يه راه هست ،ديوونگى محض؛
پيچ خطرناكيه با اين سرعت حتما از مسير خارج ميشم حماقت نكن، ولى اين شانس آخره يا اول يا …
وقت فكر كردن تمومه فقط انجامش بده؛
يه پيچ كامل به سمت چپ حتما سرعتشو كم ميكنه، هيچ احمقى تا حالا با اين سرعت پيچ رو رد نكرده.
چراغ ترمزش روشن شد اونم مثل من يه هدف داشت كه باعث ميشد من به چيزى كه ميخوام نرسم،مغزم كار نميكنه مرتب هشدار ميده ولى چيزى براى از دست دادن ندارم. فقط يه هدف؛
يه فرمون به راست از پشت ماشينش بيرون ميام ، بازم هشدار ترمز ولى پدال گازو زير پام له ميكنم. دورموتور بالاتر از قبل روى خط قرمز ، همين رمز سرعته؛
فرمون سريع چندبار به چپ ، حس ميكنم خون توى سرم يخ زده، دارم كنترلشو از دست ميدم يه فرمون به راست فقط صداى قلبمو ميشنوم مطمئنم با يه به فرمون راست ديگه چپ ميكنم!
سرعتم ازش بيشتره ولى مشكلى كه هست مستقيم سمت گاردريل ميرم. خبرى از صداى اگزوزش نيست!
سعى ميكنم به خط پايان نگاه كنم و نگاهم رو از لاستيكهاى محافظ كنار مسير ميگيرم، باور داشتم به هركجا كه نگاه كنى به همون سمت ميرى ، اين مهم ترين قانون رانندگيه؛
ماشين به راست كشيده ميشه پاى چپم روى كلاج آماده معكوس ميشم قبل از اينكه خاكى كنار پيست دخلمو بياره يه لحظه چشمم به چراغ جلوش ميافته همين كافيه كه قفل صورتم بشكنه:
_آررررره.
_ديووونه زده به سرت؟
باصداى سارا برگشتم وسط بزرگراه؛
بازم اون كابوس لعنتى اومده بود سراغم يه نفس عميق كشيدم سرعتمو كم كردم وبه سمت اولين خروجى راهنما زدم.
سعى ميكردم نسبت به نگاه متعجب سارا عادى برخورد كنم
_چيزى شده سارا؟
_باورم نميشه زنده ايم…!
واقعا ترسيده ،از حالت صورتش مشخص بود؛ حق داشت بترسه منم از كسى كه تو سرش هيچى جز يه كابوس وحشتناك نيست ميترسم. ولى اونكه نميدونست ،نيازى هم نبود بدونه. خيلى خونسرد ادامه دادم
_چرا؟
_ازت خواهش ميكنم بامن مثل احمقها رفتار نكن باشه؟
_همچين قصدى نداشتم بخاطر خودت كه دير نرسى كمى تند رفتم همين!
دروغ ميگفتم چاره اى نداشتم مجبور بودم اين حقيقت تلخ گفتنى نيست؛
_دانشگاهم آخر همين خيابونه، اون ساختمون بلندرو ميبينى؟
_كدومشون؟
_آجر سه سانتيه
_بيشتر شبيه مهد كودكه ههه!
_چرا؟بخاطر ظاهرش ميگى!
_نه بخاطر دانشجوهاش ميگم
_ببخشيد بابابزرگ خانه سالمندان دوتا خيابون جلوتره
_خوب موندى ننه جون
_هوس كردى دوباره با كيفم يه اختلاطى بكنى انگار!
_همون دفعه قبلى هم دستت لرزيد خطا رفت ديگه پيري و هزار درد مادر جان، رسيديم همين جا وايسم؟
_آره مرسى، حيف كلاس دارم برو خدارو شكر كن
_خدايا شكرت! برو ديرت نشه
درحاليكه با خنده جواب ميداد درو باز كرد و پياده شد هنوز درو نبسته بود كه با نگاهى پر از معنى گفت:
_خيلى ازت ممنونم اگه تو نبودى نميرسيدم
_تشكر لازم نيست اشتباه خودمو جبران كردم
درو بست شيشه تا نيمه پايين بود
_ولى ميتونستى بى تفاوت برى دنبال كارت بازم ممنون خداحافظ.
بى توجه به حرفاش توى چشمهاش گم شده بودم زيبايى مطلق، يه صدايى تو دلم خيلى مودبانه ميگفت: چرا عين بز دارى نگاش ميكنى!
بهش بگو ديگه،
د حرف بزن لعنتى؛
از نگاهش ميشد فهميد اونم همين رو ميخواد
ولى مغزم با يادآورى گذشته دستور ديگه اى داد
_خداحافظ موفق باشى.
با لبخند كوچكى دستى تكون دادو به سمت دانشگاه حركت كرد يه لحظه پشيمون شدم صورت جذابش جلو چشمهام بود شيشه هارو دادم بالا دستم چرخيد رو ولووم و حركت كردم.
آخر خيابون مسير بسته بود ولى از چندتا فرعى راه داشت ترجيح دادم دور بزدم. خيابون خلوتى بود با چند تا دانشگاه كنار هم.احساس تشنگى ميكردم يه پارك كوچك جلوتر بود وايسادم كه آب بخورم يه لحظه نگاهم افتاد به تنها نيمكتى كه روش نشسته بودن فاصله چندانى با من نداشت راحت ميتونستم صورتشون رو هم ببينم لباشون به هم گره خورده و دست پسر روى گونهاى دختر حركت ميكرد وتا گردنش رو نوازش ميداد كم كم دستش پايين تر اومد و سينه دخترك رو نرمى فشار داد! يه لحظه ازهم جدا شدن به اطراف نگاه كردن من هنوز توى ماشين بودم وازينكه واسه آب خوردن پياده شم يا نه دودل بودم حيفم اومد خلوتشونو خراب كنم.
واقعا جاى دنجى بود! خواستم حركت كنم كه دوباره مشغول شدن اينبار پسره دستشو از پشت كمر دختر رد كرده بود و يه طرف سينه اشو كامل با انگشتاى كشيده اش گرفت و فشار ميداد و با دست ديگه سعى ميكرد دكمه شلوارشو باز كنه صورتش چرخيد و قبل از برخورد لبها چشماش بسته شد، لذتى در اوج ترس!
دست دخترو گرفت و سمت دكمه هاى باز شلوارش برد؛
نگاهم پيش اونا بود اما گذشته اى كه جلوى چشمهام ورق ميخورد مانع از ديدن اونا ميشد؛
_على خيلى دوستت دارم.
خيس عرق بودم نفسى عميق كشيدم و شدت تپش قلبم كمتر ميشد حس بى حالى دلنشينى بود كه با هيچ چيز حاضر به عوض كردنش نبودم افتادم تو بغلش و قبل ازينكه گره انگشتامون باز بشه؛
_سحر تو منو جادو كردى.
دستهام دو طرف صورتشو گرفت و خيره به چمشهاش نگاهمون نزديك ميشد و با برخورد گرمى نفسش به صورتم بى اختيار چشمهامو باز كردم. احساس تشنگيم بيشتر شده و جاى خالى عشق گذشته با نفرتى كه امروز داشتم پر شده بود. حس بدى از خاطرات گذشته عذابم ميداد ميخواستم فراموش كنم و خودمو سرزنش ميكردم از يادآورى گذشته؛
دنبال چى ميگردى؟چى مى خواى؟سحر تموم شد اون الان تو بغل يكى ديگه خوابيده، بريزش دور فراموشش كن.
سرم بطور عصبى تكونى خورد و تمام نفسمو با فشار بيرون دادم
نفرين به همشون…!
انگار تو گلوم يه دنيا حرف نگفته جمع شده ولى من ساكتم بدون صدا حتى اجازه نميدم خيسى چشمام به اشك تبديل شن نمى خوام بشكنم،
سحر باعث مرگ پرشان شد. پرشان الان با مرده هيچ فرقى نداره ولى حقش اين نبود.
پرشان برو به جهنم ! صورتم ميچرخه سمت پارك واون دوتا كه بدون توجه به اطراف توى دنياى خودشون بودن. دنياى شهوت كه با بزرگيش هركسى رو هرجور كه بخواد به سمت خودش ميكشه چه باعشق چه با ازدواج و يا حتى بزور.
آماده حركت شدم يه نگاه به آينه وسط انداختم كه همزمان پليس از يكى از فرعى ها ظاهر شد و به سمت من درحركت بود ولى فاصله زيادى با من و درختان زيباى پارك نداشت…
نوشته: آريزونا
كيا بى معرفت قسمت اول طنز كمى داشت ولى من هدفم طنز نوشتن نيست گرچه خود به خود موقع نوشتن به سمت طنز كشيده ميشم ولى اين قسمت خيلى جلو خودمو گرفتم به سمت اين مقوله نرم ولى قسمت بعدى سعى ميكنم زياد جلو خودمو نگيرم مرسى خوندى 😉
خیلی پرت و پلا بود.من که اصلا نفهمیدم چه خبره
دوست گلم سه چهارتا داستان بود كه واقعأ دلم ميخاد بخونم،نه بخاطر نويسنده فقط بخاطر اكثر نظرها وقتي٩٩درصد تعريف كنن حتما جالب بود.ديگه دليلي به پافشاري بر حماقتم نيست.قدرت من همين بود،نتونستم.خدابخاد قرصام برسه ميام باهم زندگي كنيم،مخالفت محترمانه از تشويق كيلويي بهتره چون گاهي اوقات درسي خيلي مهم برامون خواهدشد.دادشم من سواد مكتب خونگيه اونم روزهاي جمعه كلاس رفتم.اين چند روز واقعأ چرت گفتم سعي ميكنم برگردم به سابق هرچند كه خداشاهده من باكسي رابطه خارج از عرف نداشتم. آريزوناجان يبار جدي حرف زدم چرا ميخندي؟رابطه سوژه عمدي نبود قسمت طنزش!بود كه درسم درست يادم بدي لبم غنچه ميشه مارو اوسگول ميكنن.دروغكي ميگن قشنگ ميشي.امروز فردا داستانت بخونم مخم ميگوزه شديد،پيچ ميدي هنگ ميكنم.بابت همه چي ببخش ميدونم،سواستفاده كردم شرمنده.
عبدول تابه تا خيلى به من لطف دارين و دليل اينكه از دوستان خواستم كه جواب ايشون رو ندن فقط براى اين بود كه مثل قسمت اول همين داستان نشه كه اتفاقا تلاش بر اين داشتن كه همون مسئله بخاطر دشمنى قبلى كه دارن اينجا تكرار كنن و با اينكه يقين دارم نيت دوستان خوب هست و فقط براى حمايت كردنه من دست همشونو ميبوسم ولى اينجا جواب دادن مثال هيزم تو آتيش دشمن ريختن ميشهبرداشت بد نكنيد لطفا دركم كنيد 🙁
می بینم امتیاز دادن رو یاد گرفتی آریزونا… حداقل از اونی که یادت داد یه تشکرکی میکردی که از اون بحر شعر و شاعری و ترجیع بند و بحرطویل نجاتت داد :)شوخی میکنم… احتیاج به تشکر اصلا نیست… ولی این خیلی ضایع و بی کلاسه که آدم بره به خودش امتیاز بده… اونم ماکزیمم… مثل اینکه تو فیسبوک کامنت و پست خودت رو خودت لایک کنی زیرش از خودت قدردانی کنی… :))چقدر من چیز بتو یاد بدم آخههههههههه… :))شوخی میکنم… ناراحت نشو این اول صبحی… فقط دارم یواش یواش چیزائی که لازم داری رو بهت یاد میدم 🙂
سوگولى جان ميدونى صرف داشتن نيت اول شدن اسپم محسوب ميشه ;-)من خودمو بخاطر شما دوستان بخطر انداختم :-Dو كوتاه بودن هر قسمت بنظر حسن داستان هستش چون هرچى طولانى تر ميشه خواننده بى حوصله تر ميخونه ودر نتيجه به كيفيت زير سوال ميرهالبته من تمامى مطالبى كه براى اين قسمت در نظر گرفته بودم بدون هيچ گونه كم وكاستى نوشتم فقط نوشتار رو خلاصه كردم ممنوم از وقتى كه صرف خوندن كردين .نحو امتياز دادن هم زير داستان پنج تا قلب وجود داره كه از 1 تا 5 ميتونين امتياز بدين البته چون سوال پرسيده بودين گفتم سوءتفاهم نشه 🙂
اريزونا جان حال نكردم 🙁 چرا طنزت تحليل رفت?البته ميدونم ميخواستي غم درون يك فرد رو يا حتي جامعه !! رو بگي اما قسمت اول بيشتر از هرچيزي بهم نشاط داداميدوارم انتهاي داستانت رو يه جوري كه نه كليشه باشه نه ضدحال تموم كرده باشي بازم ممنون كه نوشتي و از طرز برخوردت با نيمو راضيمنيمو 11 برات يه كامنت توي قسمت قبل گذاشتم لطف كن بخون.
منم ار داستان خوشم نیومد ولی دلیل به فحش دادن به نویسنده نیست. داستان خوندن امری سلیقه ای هستش.
آقای آریزونا راست میگن… جواب بنده رو ندید… ایشون زحمتش رو کشیدن…آقایون پاچه خواران تشزیف بیارید برای به به و چه چه… ایشون فقط به به و چه چه ارضاشون میکنه…الان هم ملت خوابن “آری”!.. فردا بترتیب قد پیداشون میشه… شما برو یه کله پاچه بزن بیا… :)( ولی حالا که پاچه خواران تشریف ندارن برای اینکه خمار از اینجا نری، فقط یه ذره… اونم فقط یه ذره از صحنه توی پارک خوشم اومد… نیمه اول داستانت که همه اش ترمزذو کلاچ و دنده بود و سرسام گرفتم… آخه نویسنده ای که نمی دونه پیپ رو چطور میکشن رو چه به ایجاد هیجان از طریق لایی کشیدن و تیک آف و پیچ و سبقت؟؟(حتما لازم نیست سیگاری و دودی و پیپی باشی… ولی یه نویسنده “حتما باید بدونه پیپ رو چطور میکشن و ویسکی رو توی چه نوع لیوانی نوش جان)… 🙂
آبجي گلم سوگولي اميدوارم بتونم زودتر باخودم كناربيام بدون كينه بخونم با دلم امتياز بدم،با عشق نظربدم.متاسفانه فعلأ براي پاك كردن گند چند روزگذشته اومدم خدا كنه گند رو گند بالا نياد كه ادمين بفرما گمشو حواله نكنه.
nimo11خدا شكر اينجا كسانى كه از روى دشمنى كامنت ميدن تو ذوق ميزنن بهتر كه شما دوست نداشتين كه اگه برعكس بود بايد به عقل خودم شك ميكردم الانم جوابتون رو دادم كه ديگه بهانه براى كامنت بعدى نداشته باشين.از دوستان گلم ميخوام جواب ايشون رو ندين چون هدفى جز مجادله كردن (مثل داستان قبل) نداره.
بجون جفتمون كامنت شما نبود من تلاوت كردم.هرچند بدون منظوربود.ببخشيد.
آريزونا ازته دل نيشم بازشد كه همگي زيرتيم!افتخار ميكنم سرم بالا گرفتم كه شما تاج سري ماشدي.استثنأ ازصميم قلب خوشحال اول شدي،دلم شاد كردي خدا صد در دنيا دو،صد يا سه،صد در آن جهان بدهد شمارا پاداش.داداش ادبياتم متوجه ميشي يا مغز بكاربندازم؟ داستانت عالي بود چون ٣٠ثانيه نشده شادشدم.امروز حتما خدا ي حالي بهت ميده.نداد شب بگو حالش بگيرم.سوگولي شما هم زرنگي ها من دركمينم شما شكار كردي؟باشه آبجي يكي طلبت.چرا دروغ بگم تو اين زمان اصلأ نگاه نكردم چي نوشتي،عاقلانه! ودر فرصت مناسب بدون توجه به كينه يا دوستي نظرم ميگم چون با امتياز يك نفر به اعتبار نويسنده لطف نخواهد شد،چنانكه ضربه ولطمه هم وارد نميشه،اميدوارم تاوقتي پرتم نكني بيرون موفق باشي.
سلام اخوي نخوندم ،حسش نيست اومدم ،بگم شهواني مال منه!هستم جهت آزار،امري بود درخدمتيم.هيچي ندادم ! دوس ندارم مگه زوره؟درس عبرتي بشه تا اول خبر بدي ميخاد چاپ شه،من كه دركمين نشستم زودتر اول بشم.اميدوارم خوشحال بشي كه اومدم هرچند مهم نيست!مال بابامه.دستم خوبه دشت اول من ميدادم(جنبه داشته باش چقدرمنحرفي)بهتربود.
بعنوان اولین نظر بعد از نویسنده متوهم …صادقانه میگم… بدترین جمله این قسمت همون آخرین جمله بود:
زير داستان خودم اول شدم :-Dبچه ها درباره برج ميلاد صحبت نكنيد من هيچ اعتقادى ندارم همش خرافاته!