همکار کوچک (1)

داستانی برای فضاسازی نیست .صرفا یک خاطرس بدون آب و تاب الکی! فقط اسامی و فضاها تغییر کرده

امیدم!کوچکترین عضو شرکت بودم و از سال ۳ دانشجویی که ۲۱ سالم بود مشغول ب کار بودم.لیاقتشو داشتم مثل خیلی از افراد این جامعه که واقعا لایق کار های خوب ان ولی چون سابقه کاری ندارن نمیتونن شروع ب کار خوبی رو تجربه کنن

ولی خب دروغ چرا من ب واسطه دایی ام ک رئیس شرکت بود این موقعیت و بدست آورده بودم ولی خب طی دو سالی که تا الان بودم نشون دادم ک حداقل شروعش پارتی بوده و موندگاریش ب خاطر خودم!

البته شیفت نمیدادم و ی سری کار پیمانه ای برمیداشتم و حین دانشجویی اونا رو پیش می بردم

چند ماهی هس که درسم تموم شده و الان به دو سال سابقه کاری رسیدم

اینا رو گفتم که بدونین تفاوت سنی ک وجود داره بین و من همکارانم علتش چیه

شاید احترام اولیه که همکارا به من میذاشتن بابت دایی ام بود ولی بعد چند ماه و مدتی کار کردن بخاطر احترامی که به همکارا میذاشتم و کمک های خارج از وظیفم ب اون ها کم کم احترام و تونستم به خاطر شخصیت خودم بدست بیارم

دوست نداشتم از ترس داییم با من کسی مهربون برخورد کنه برای همین همیشه حواسم ب حرفام و رفتارم بود

حتی برعکس محیط های دیگه که کمی زود عصبی میشدم یا جواب تندی میدادم و خیلی شر و شور بودم،توی شرکت معمولا آدم صبور و کم حرفی بودم

بریم سراغ اصل ماجرا

یک سالی میگذشت و توی شرکت با همه رابطه خوبی داشتم ولی هیچوقت با کسی دوست یا رفیق نشدم

سن اون ها اصلا ب من نمیخورد

در حدی که همه شرکت من و امید صدا میکردن انگار بچه بودم

البته با ۲۲ سال سن و تفاوت سنی حداقل ۱۰ ساله با همکارام این موضوع طبیعی بود

منم از شرایط راضی بودم چون توی محل کار نه دنبال رفیق بازی و اکیپ بودم نه حاشیه

کارم و میکردم و با همه در حد سلام احوال پرسی گرم و خسته نباشید و خدانگهدار

همین و بس

طی این یک سال همکارای جدیدی ب ما اضافه شدن ب مرور

من خوشحالم بودم از این موضوع چون نیرو های جدید همه جوان بودن و کم کم یک احساس راحتی برای اینکه با همکارانم حرف بزنم و صمیمی تر باشم برای من فراهم شد

بین نیرو های جدید خانومی بودن ب نام مهدیه

متولد ۷۵ بود و تقریبا ۶ سال از من بزرگتر بود

من عادت کرده بودم ب روال اینکه توی محل کار نظری ب کسی نداشته باشم انگار توی ذهن خودمم جا افتاده بود ک من جای بچه های اینام

مهدیه ی دختر قد کوتاه

البته ب نسبت من که قدم ۱۸۸ هست خیلی کوتاه

ولی خب گوگولی و بانمک

سنش به چهرش میخوره با اینکه ریز نقش بود چون کمی لباشو ژل زده بود و کانتور صورت انجام داده بود

سفید و بدن اسکینی

اسکینی نه ب معنی صاف ها

ساق پا پری داشت و باسن و سینه هاش فرم داشت

البته که زیر فرم شرکت نهاست سفید بودن و مچ پاش رو میشد فهمید و بقیشو بعدا فهمیدم

مهدیه ی دختر مودی بود گاهی خوش اخلاق و خوش مشرب

گاهی هم توی خودش بود و با کسی زیاد حرف نمیزد

کم کم با دو تا از همکارا خانوم مجردمون که سنشون بیشتر بود یکی متولد ۷۲ و اون یکی ۷۰ صمیمی شدن و

توی شرکت همیشه کنار اونا بود و با هم حرف میزدن

با من روز های اول رفتار ساده ای داشت مث همه

البته بعلاوه یک لبخند اضافه

لبخند و گذاشته بودم پای فامیل بودنم با رئیس شرکت

درسته خودم خیلی رابطه خوبی داشتم با همکارا ولی خب این حس و بهم میداد بعضی رفتارا

ب هر حال گذشت و یک روی توی آبدارخانه شرکت بودم و کنار پنجره رو به بیرون نگاه میکردم و چایی میخوردم

منتظر یک مشتری بودم ک بیاد برای قرارداد تا بتونم راضیش کنم و برای همین داشتم تمرکزم و جمع میکردم

+با چای دونات نمیخوری؟

برگشتم دیدم مهدیه اس

لبخند زدم و تشکر کردم

+من تعارف الکی نمیکنم خودت میدونی پس بگیر بخور

زیاده با هم میخوریم

اولین بار بود از لحن رسمی استفاده نمیکرد توی صحبتش با من

ی تیکه از دونات کندم و با تشکر شروع کردم بخوردن

مشغول صحبت شدیم و چای نوشیدیم

آخر صحبت که رسید دوباره تشکر کردم و رفتم ب سمت در

+راسی امید تو اطلاعاتت توی زمینه … خیلی خوبه از کجا یاد گرفتی

-رفرنس خوندم زمان دانشجویی راستش

+کتاباشو داری؟

-اره چطور؟میخوای بخونی؟بیارم برات؟

+نمیدونم حوصلم میکشه اخه یا نه !میخوای شمارتو بده بی زحمت لازم داشتم بهت میگم برام بیاری

-باشه حتما اینم شمارمه ……یادداشت کن بهم خبر بده حتما

+باشه برو راحت باش ب کارات برس

برام عجیب بود ک یکم صمیمی تر از همیشه بود ولی خب گذاشتمش پای مودی بودنش

عصر که شد رفتم خونه یه چرت عصرگاهی زدم و وقتی بیدار شدم طبق معمول اول گوشیم و چک کردم

پیام توی تلگرام از طرف مهدیه اومده بود برام ده دقیقه پیش

+گفتی کدوم کتاب ها رو داری؟

نه سلامی نه حال و احوالی

این دختر چقدر گاو بود!ولی خب دروغ نگم دوست داشتنی

موهای فر قشنگی داشت مشکی مشکی

با سفید بودن پوستش تضاد قشنگی بود

لباش ژل بود ولی نه زیاد و مصنوعی ب صورتش میومد

امیدددددد !بابا یک پیام داده برا کتاب چی داره توی ذهنت برای خودت مرور میکنی؟طرف ۶ سال ازت بزرگ تره

جواب دادم و سر صحبت و باز کرد راستش

رفت ب سمت از خودش گفتن

تازه فهمیدم توی شهر ما تنها زندگی میکنه و پدر مادرش از شهرستان های اطراف آن

از سفره غذاش عکس گرفت و فرستاد

از خونه بهم ریختش هم همینطور

گوشه عکس یه سینی نظرمو جلب کرد که توش ماست موسیر بود

به تیکه گفتم:عشق و حال هم ب راه بوده ها

+چه عشق و حالی

سینی رو ببین !ماست موسیر کنارش چی میاد؟چیپس

کنار اونا با هم چی میاد؟

+عرققققق

آفرین دقیقا

خوبه که سریع لومیدی

+اره بابا میخورم من که تنهایی تفریح دیگه ای ندارم ولی متاسفانه این بار ندارم تموم کردم

نمیدونم چی توی ذهنم گذشت که یهو گفتم کاری نداره ماست و چیپسش با تو

عرقش با من

یکهو با خودم گفتم امید داری چی میگی اون همکارتع ها ۶ سال هم ازت بزرگ تره

ولی از طرف دیگه ی صدایی میگفت بزرگ تره که هس

همکارتع که هس

مجرده شوهر ک نداره

اینجا هم تنهاست تازه خودش از خودش خونه داره چی از این بهتر

اونم منی که بعد رابطه ۳ ساله قبلی که دختره بهم خیانت کرد و بعد اون نتونستم با هیچ دختری بیشتر از یکی دو ماه بمونم و همشون و ی جورایی می پروندم

تو همین فکرا بودم که پیام اومد

+هر کی نیاره

واقعا؟الان یعنی من و دعوت کرد با هم مشروب بخوریم؟

زدم ب پرویی

-مهمون الکی دعوت میکنی اومد نیومد داره

من دارم اماده میشم برم بگیرم بیام سمتت ها

+منم الکی نگفتم که بیا امشب برعکس شیشه بارون هم زده

توی ذهنم هزاران چیز رد شد ولی همش و شهوت کمرنگ میکرد و می فرستاد به پس ذهنم تا بهشون فکر نکنم

برنامه رو چیندیم

قرار شد ساعت ۹ شب برم سمت خونش

ادرس داده بود و منم با دوستم هماهنگ کردم برای مشروب

گفتم بار اوله زشته عرق ببرم رفتم راکی هماهنگ کردم و گرفتم

یه تیپ درست و حسابی زدم ی صفایی پایین دادم و کلی عطر

امید امادس!اماده چی؟نمیدونم باید بریم ببینیم چی پیش میاد

داشتم می رسیدم که یک پیام از طرف مهدیه اومد

+حواست باشه زهرا هم اینجاست پیش من عرق کم نگیری ها

حالا زهرا کیه و چرا اونجاست و ….

این قسمت خاطره ام بخش سکسی نداشت و صرفا یک پیش زمینه بود هرچند حس میکنم پیش زمینه رو هم کامل نگفتم

ولی دوست ندارم ی خاطره و نصف و نیمه تعریف کنم

بنظرم زیبایی یک سکس ب داستان پشتشه

ولی از قسمت های بعدی زاویه اروتیک داستان قطعا شروع میشه

متشکرم از همه

نوشته: مالک قلم

ادامه…